آنها به تماشاگران این فیلم وعده دادهاند که در موعدهای مقرر، میانشان قرعهکشی کنند و به برندگان سکه طلا بدهند. البته ماجرا به همینجا ختم نمیشود؛ در همان خبر آمده که آنها در یک قرعهکشی نهایی، اتومبیلهای موجود در این فیلم را نیز به برندگان اهدا خواهند کرد.
نکته قابل توجه این که هنوز پیش از نمایش عمومی این اثر، سازندگانش چه تصوری ممکن است از سود تجاری فیلمشان داشته باشند که چنین بریز و بپاشهایی کردهاند؟
از این گذشته، چنین تبلیغاتی خاص محصولات تجاری است که روزانه دهها بار از تلویزیون شاهدآن هستیم و چنین تصور میشود که برای تبلیغ یک محصول فرهنگی قاعدتاً نباید به چنین روشهایی متوسل شد.
اکران «پایاننامه» بزودی آغاز میشود و نحوه استقبال تماشاگران از آن نشان میدهد که اولاً این فیلم چند هفته روی پرده سینماها خواهد ماند و آیا میزان فروشش ظرفیت این را خواهد داشت که چنین تبلیغاتی را دربارهاش جدی گرفت.
با این که بسیاری از فیلمهای مطرح تجاری سینمای ایران با وجود ستارههای سینما نمیتوانند حتی سرمایه اولیه تهیهکنندگان را بازگردانند باید دید «پایاننامه» با درونمایههای سیاسیاش و پرداختن به حوادث پس از انتخابات، آیا میتواند مخاطبان را به سینما بکشاند یا خیر؟