کاش هوشیار برای همیشه نمی‌خوابید

 او سال 1357 به فرانسه رفت و یک سال و نیم دوره‌های مربوط به پانتومیم، حرکات بدنی و بازیگری را فرا گرفت و سال ۱۳۵۹ به ایران بازگشت و سال ۱۳۶۰ برای اولین بار مقابل دوربین سینما رفت و در فیلم «مرگ یزدگرد» بازی کرد. او را بچه‌های دهه 60 با بازی در هوشیار و بیدار به خوبی به یاد می‌آورند.

تلخ‌ترین حادثه زندگی این بازیگر به از دست دادن بازیگر همان برنامه باز می‌گردد.

او می‌گوید: مجموعه هوشیار و بیدار در سال‌های 1363 و 1364 با ایام جنگ مقارن بود. با اعلام وضعیت قرمز و شرایط موشک‌باران بچه‌ها با استرس زیادی مواجه می‌شدند و ما بسیار خوشحال بودیم که در این دقایق و لحظات دلهره‌‌آور با این برنامه شاد، کمی از اضطراب بچه‌ها کم می‌کردیم.

خمسه ادامه می‌دهد: یکی از بهترین دوست‌های من در این برنامه یوسف بیک بود که بعد از این برنامه نیز دوستی عمیقی بین‌مان شکل گرفت. شاید باور کردنش سخت باشد، اما زمانی که خبر فوت او را شنیدم ساعت‌های متمادی با صدای بلند گریه کردم و هنوز هم هرگاه به یاد نبودن او می‌افتم خلأ شدیدی را حس می‌کنم.