ستاره درخشان 41 ساله

فان‌درسار 41 ساله شده اما در مسابقه چندی پیش شیاطین سرخ با آرسنال در مرحله یکچهارم‌نهایی جام حذفی انگلیس و سپس دو پیکار با چلسی در مرحله یکچهارم نهایی جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا چنان خوب بازی کرد و شانس‌های متعدد گلزنی حریفان توانای تیمش را با درخشش عجیب خود گرفت که انگار زمان در 15 سال پیش متوقف مانده است. دروازه‌بان پیشین آژاکس و فولام که هفتمین فصل حضورش در اولدترافورد را سپری می‌کند و در فصول اخیر، هر بار فقط به مدت یک سال به مدت قراردادهای خود می‌افزاید و از سه چهار سال پیش اخبار مربوط به آویختن کفش‌هایش پیوسته شنیده شده، این بار در تضاد با آن سال‌ها مصر به رفتن و تمدید نکردن دوران حضورش در منچستر است. این در حالی است که سایر مسن‌های منچستر شامل گیگز 38 ساله و اسکولز 37 ساله اخیرا به همان سبک و سیاق برای یک فصل دیگر در یونایتد ماندنی شده‌اند.

فان‌درسار می‌گوید: «از خداحافظی با میدان مسابقات و اندیشیدن درباره آن هراسی ندارم. این که حتی در روزهای آخر حضورم در میدان از من بخواهند بازنشسته نشوم یک افتخار بزرگ است اما باید به سایر مسائل زندگی‌ام نیز رسیدگی کنم و خانواده‌ام در راس امور و افرادی هستند که در این سال‌های طولانی نتوانسته‌ام به اندازه کافی در خدمتشان باشم و الان وقت رسیدگی به آنها است. بیش از 20 سال به ورزش حرفه‌ای پرداخته و به موفقیت‌های بزرگی هم رسیده‌ام اما اینک زمانی است که باید به قسمت بعدی زندگی اندیشید.»

فان‌درسار بعد از پیتر اشمایکل دانمارکی، بهترین دروازه‌بان منچستریونایتد طی 20 سال اخیر بوده است. در حد فاصل زمان به کارگیری این 2 نفر در اولدترافورد و در سال‌هایی که بین جذب این دو فاصله افتاد، منچستر ناچار به دروازه‌بانان دیگری مثل تیم هاوارد روی آورد، اما فقط فان‌درسار بوده که به گونه‌ای بازی کرده که یونایتد غیبت اشمایکل را از یاد ببرد و خلأ و فقدان وی را احساس نکند. دیگر حسن فان‌درسار واقع‌بین و عاقل بودن وی است و او حتی در اوج پیروزی‌های یونایتد نیز همیشه نگاهی عمیق به مشکلات و نکات موجود در اولدترافورد داشته است.

پیروزی بر آرسنال در جام حذفی انگلیس بعد از دو ناکامی پر سر و صدای منچستر در برابر چلسی و لیورپول در لیگ برتر انگلیس به دست آمد و هر چند به نظر نمی‌رسد این دو ناکامی شانس‌های قهرمانی یونایتد را به طرز محسوسی کاهش داده باشد، اما به گفته فان‌درسار شرایط به گونه‌ای است که باید برای هر واقعه منفی و باختی فکری کرد و تدبیری اندیشید و برنامه‌ای داشت. فان‌درسار با عمده‌تر کردن نقش نفرات پرتجربه در غلبه بر شرایط سخت می‌گوید: «بعد از هر ناکامی و در پی یکی دو شکست، همیشه لازم است به بردهای باارزشی رسید تا از بحران خارج شد. ایجاد شک در ورزشکاران مثل هنرمندان و هر صنف دیگری بعد از وقوع دو سه ناکامی امری طبیعی است، اما اگر نفراتی پرتجربه را دور و بر خود داشته باشید، می‌توانید به یمن و لطف وجود آنان بر لرزش‌ها و ترس‌های حاصل از ناکامی فایق آیید و دوباره سر برآورید و این چیزی است که در اردوی ما شکل گرفته است. در این گونه موارد جوان‌ترها به میانسالان تیم تکیه می‌کنند و از آنها روحیه می‌گیرند و به سمت مشکلات به حرکت در می‌آیند و به هر حال راه‌حلی را برای آنها می‌یابند.»

شاید هم فان‌درسار از اثبات غلط بودن نظریه مردم و کارشناسان لذت می‌برد و زندگی‌اش بر چنین اساس و مبنایی حرکت می‌کند و البته سلایق و پایه حرکت مربی دیرپای منچستریونایتد نیز همین مساله بوده است. با این که در سال‌های اخیر تعداد زیادی از مهره‌های سرشناس، یونایتد را ترک گفته‌اند، این تیم به همت الکس فرگوسن پا برجا و پیشتاز مانده و امسال هم مدعی 3 جام مهم بوده است و البته در این میان مسن‌تر‌های تیم او نیز نقش بارزی ایفا کرده‌اند. وقتی در مسابقه منچستریونایتد با آرسنال در دوره یکچهارم پایانی جام حذفی انگلیس تعداد مصدومیت‌ها و محرومیت ها و لزوم ذخیره قوا برای نبرد مهم‌تر با مارسی فرانسه در جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا دست‌های فرگی را بست، سرمربی اسکاتلندی یونایتد همزمان 7 مدافع را در زمین چید ولی از میان آنها دو نفر را در خط میانی کاشت.

حتی چند سال سابقه کار با فرگوسن اقدام تاکتیکی وی را از نظرگاه فان‌درسار موجه و طبیعی جلوه نداده است. دروازه‌بان تیم ملی هلند در جام‌های جهانی 2006 و 2010 می‌گوید: «در این گونه موارد در زمان‌هایی از این دست ناگهان با ترکیبی مواجه می‌شوید که کاملا با آن ناآشنا هستید و پیشتر چنان آرایشی در تیم‌تان پیاده نشده است. روز قبل از مسابقه وقتی با پاتریس اورا (مدافع چپ فرانسوی یونایتد) به سمت ورزشگاه و محل تمرین‌مان می‌رفتیم بر سر این که ترکیب ما در دیدار با آرسنال براساس شرایط و مشکلات موجود چه باشد، با هم گفت‌وگو و نظرخواهی و وضعیت را جمع‌بندی کردیم و هر کدام نظری دادیم که برخی از آنها با اعلام آرایش انتخابی فرگوسن رنگ باخت. در هر حال وجود جوانانی مثل برادران داسیلوای برزیلی (فابیو و رافائل) گزینه‌های بیشتری را به روی ما گشوده است. با این که هر دو در دفاع‌های کناری راست و چپ بازی می‌کنند اما مثل بسیاری از مدافعان کناری میل به تهاجم دارند و تصمیم فرگوسن برای پر و بال دادن به این ویژگی خاص آنان اقدام درستی بوده و گل‌هایی که رافائل در دیدارهای اخیر زده، سند صحت این ادعاست.

وقتی رافائل داسیلوا را در گوش راست می‌گذارید، شور و هیجان او بسیار به کارتان می‌آید. با وجود چنین جوانانی آینده تیم نیز بیمه شده است و فقدان من در فصول بعدی هم تفاوت زیادی در امور و نتایج تیم به وجود نخواهد آورد. به این خاطر است که در تصمیم خود برای اعلام بازنشستگی مصر و مصمم هستم و هر چقدر هم که سران و طرفداران یونایتد بگویند، تغییر در این روند ایجاد نخواهم کرد. این قطعا پایان کار من به عنوان یک ورزشکار و بازیکن در میدان مسابقات است.»