به جان گل سرخ
«آسمانی باشید». وقتی رضا صفدری این را میگفت که برنامهاش تمام شده بود. جای خداحافظی همیشه میگفت «آسمانی باشید».
حالا از آسمانی شدنش نزدیک به 40 روز میگذرد. صفدری مجری نسل سومیها بود. صدا و اجرای برنامه معروفش «تا هشت و نیم» برای این نسل همچون کارتونهای رنگ و رورفته آن روزها جزئی از نوستالژیهای این نسل است.
صفدری سبک جدید اجرایش را که چند سال در رادیو پایهگذاری کرده بود، در این برنامه تلویزیونی اجرا کرد؛ هر چند خودش معتقد بود «یک مجری یا گوینده، هیچوقت در ابتدای کارش به این فکر نمیکند که سبک خاصی را در اجرا به وجود میآورد یا نه، مثل زمانی که برنامه تا هشت و نیم را اجرا میکردیم، بعد از اتمام برنامه فهمیدیم و گفتند و تحلیل کردند که نوع تازهای از کار را ارائه دادیم، البته ما فکر و تلاش برای ایجاد فضای نو برای برنامه نوظهور داشتیم، اما نمیدانستیم که سبک اجرای جدیدی را وارد کار کردیم، وقتی کار تمام شد به این نتیجه رسیدیم.»
اما بدون شک تا هشت و نیم برنامهای بود که رضا صفدری را به مخاطبان شناساند. رواج برنامههای ترکیبی در اوایل دهه 70 تنها بستری بود که او بتواند تواناییهای خود را ثابت کند. او کشف شده بود و خیلی زود اجرای گرم و گیرایش در شبهای زمستان 74 مهمان خانههای مردم شد، جزئی از نوجوانی و جوانیهای آدمهای30-40ساله امروز.
تواناییهای رضا صفدری تنها به اجرای بدون اشکال در گفتار محدود نمیشد و او توانست در مدت اجرای برنامه «تا هشت و نیم» به نوعی شناسنامه برنامه اش باشد. طوری که این برنامه بدون او خالی از هرگونه جذابیتی میشد. مثل همین تکیه کلامهایش در برنامهاش که هنوز که هنوز است تصور ادای این واژهها بدون صدای او ناممکن است: «آسمانی باشید، زعفرانی باشید، به جان گل سرخ».
میثم اسماعیلی
گروه فرهنگ و هنر
گفت و گو
