زمان تغییر برای ونگر فرا رسیده

جرمی ویلسون فوتبال نویس نشریه تلگراف به بررسی دلایل ناکامی چند باره ونگر و آرسنال پرداخته است.

باید چه عنوانی را برای ونگر انتخاب کرد؛ مربی با تفکر آینده‌نگرانه یا ایده‌آلیستی کور نسبت به حقایق روز فوتبال؟ نابغه استعدادیابی یا قربانی اصول قدیمی شخصی؟ شاید اظهارات و نظرات کمتر مربی‌ای در دنیای فوتبال تا این حد مورد نقد رسانه‌ها قرار گرفته باشد، آن هم بویژه پس از پاسخ تندی که به رسانه‌ها و برخی هواداران در هفته‌های اخیر داد و بهانه‌ای را فراهم آورد برای بررسی شرایط این تیم و کارنامه‌ او در آرسنال. ونگر که بیش از حد به استراتژی خویش مطمئن است و حاضر نیست بابت شکست آن عذرخواهی کند، حتی در پاسخ به منتقدانش گفت آرسنال باید در 20 سال آینده هم از بابت نایب قهرمانی‌اش خوشحال باشد. ونگر با این حرف قصد داشت توجیه کند عنوان دومی در لیگ برتر هم عنوان بدی نیست، هر چند که با نتایج بد هفته‌های اخیر آن را هم از دست داده است. او گفت:«تا وقتی که ما در جدول دوم هستیم، من هم آماده هستم تا برای 20 سال دیگر مربیگری کنم و پای این حرف هم هستم. ما بیش از این در تاریخ باشگاه ناامید نخواهیم بود و اگر هواداران از این‌که دوم هستیم ناامید هستند باید به این موضوع در 20سال بعد هم عادت کنند.برخی از باشگاه‌هایی که پایین‌تر از ما قرار دارند در 20 سال اخیر هیچ عنوانی نداشته‌اند ولی مورد تمجید قرار می‌گیرند و من این موضوع را درک نمی‌کنم. ما شانس قهرمانی داشتیم ولی دوم بودن در لیگ هم فاجعه نیست و اگر 18 باشگاه پایین‌تر از ما قرار داشته باشند نباید ناامید بود. من از عملکرد تیم راضی هستم و تا پایان فصل از آن دفاع می‌کنم. من باید به این گفته رسانه‌ها در ابتدای فصل اشاره کنم که ما را حتی جزو 5 تیم اول هم به حساب نمی‌آوردند، ولی حالا که دوم هستیم ما را جدی نمی‌گیرند. اگر قرار باشد که من از دستاورد تیمم نتوانم دفاع کنم همان بهتر که در خانه بمانم و به زمین تمرین نروم.»

ونگر هر زمان که با انتقادهایی از تیمش مواجه می‌شود موضوع سن بازیکنانش را بهانه می‌کند و می‌گوید:«وقتی با بارسا بازی کردیم متوسط سن بازیکنان ما 23 سال و بارسا 27 سال بود. هواداران باید عملکرد تیم را درک کنند. تیم ما با توجه به سن و سالی که دارد بازی فوق‌العاده‌ای ارائه می‌دهد و روزی همه این جریان را درک می‌کنند. شما خبر دارید چنین تیمی چقدر باید از نظر روانی مورد حمایت باشد؟»

ونگر گاهی واقع‌نگری را فراموش می‌کند و نمی‌تواند با خواست هواداران و انتقادهای رسانه‌ها برخورد مناسبی داشته باشد و شاید یکی از دلایل اصرار او به استراتژی شکست خورده‌اش همین باشد. در یکی از کنفرانس‌های خبری وقتی یکی از خبرنگاران درباره نامه اخیر هواداران به مدیران باشگاه درباره عدم نتیجه‌گیری باشگاه و دور ماندن مجدد از افتخارات از او پرسید، مدعی شد:«جام فقط یکی از ملاک‌های سنجش میزان موفقیت یک باشگاه است. ما برای 15 سال در لیگ قهرمانان بودیم و تنها 2 تیم دیگر در انگلستان چنین رکوردی داشته‌اند. شما بهتر است پشت حرف‌های هواداران سنگر نگیرید و به من بگویید درباره تیم چه نظری دارید. شما از نظرات واقعی هواداران مطلع نیستید، چون آنها فقط 5 درصد مطالب را در اینترنت راجع به تیم می‌نویسند و 95 درصد باقی را خود شما می‌نویسید. من در 1500 بازی مربی بودم و به نظرات خیلی‌ها گوش می‌کنم اما دلیل ندارد از همه آنها استفاده کنم.»

در فصول قبل همیشه بنرهایی با مضمون «آرسن می‌داند» یا «به آرسن اعتماد داریم» در ورزشگاه امارات دیده می‌شد و دورتادور ورزشگاه هم فهرست افتخارات باشگاه جلب توجه می‌کرد که بین سال‌های 1998 تا 2005 چشمگیر است، اما از سال 2005 تاکنون چیزی دیده نمی‌شود و همین هواداران را نگران کرده است. این رویکرد سبب شده تا دیگر از آن بنرها در ورزشگاه اثری نباشد و در عوض تحقیر گفته‌ها و سیاست‌های ونگر در بین هواداران امری عادی شود. در بازی اخیر با بلکبرن که با نتیجه مساوی بدون گل تمام شد هواداران، بازیکنان تیم را هو کردند وحتی بین طرفداران و مخالفان ونگر هم درگیری روی سکوها رخ داد. «پیت وود» یکی از طرفداران سرشناس تیم معتقد است اکثریت هواداران خواهان تغییر اساسی در ترکیب تیم هستند، چون نتایج این فصل اصلا خوب نبوده است و با این‌که در این فصل با توجه به نتایج چلسی و منچستر یونایتد، آنها فرصت خوبی برای قهرمانی داشتند اما تیم هنوز هم در یک چرخه بی سرانجام گرفتار شده که هر فصل تکرار می‌شود. مربی ما تلاش دارد نکته‌ای را به همه ثابت کند ولی در این کار نه تنها ناموفق بوده بلکه داشته‌هایش را هم بخاطر اصرار روی این موضوع از دست می‌دهد.

پس‌زمینه مالکیت باشگاه شفاف نیست و با وجود درگیری برای در اختیار گرفتن سهم بیشتری از باشگاه بین «دنی فیتزمن» و «استن کرونک» تازه‌وارد، هنوز هم سهم زیادی از باشگاه در اختیار سهامدارانی است که نخواستند سهامشان را به کرونک بفروشند و البته در هیات مدیره باشگاه هم نماینده‌ای ندارند. پس از مرگ فیتزمن که 3 روز پس از فروش سهامش به کرونک رخ داد، حالا این آمریکایی صاحب قدرت مضاعف شده و باید منتظر بود و تاثیر نظرات او را در کار باشگاه و نقل و انتقالات دید.

ونگر به بازیکنانش اعتماد زیادی دارد اما سوال اینجاست که آیا این بازیکنان واقعا اینقدر که او تصور می‌کند خوب هستند؟ شاید کمتر کسی درباره کیفیت کار «روبن فان پرسی» یا «سس فابرگاس» و حتی ستاره جوان آنها «جک ویلشیر» شک کند ولی این احساس وجود دارد که این تعداد ستاره برای کسب جام‌های اروپایی و داخلی کافی نیستند و باید برای حضور ستاره‌های بیشتر و دارا بودن نیمکتی قوی خرج کرد. دنیلسون، توماس روسیچکی، سباستین اسکیلاچی و نیکلاس بنتنر و اندری آرشاوین همگی بازیکنانی هستند که باید در پایان این فصل از آرسنال جدا شوند و درون دروازه هم این تیم به یک سنگربان مطمئن نیاز دارد تا دائما در چرخه بی‌ثبات لوکاس فابیانسکی و مانوئل آلمونیا قرار نگیرد. بی‌اهمیتی او به ترانسفر ستاره‌ها سوژه اصلی گفت‌وگوی اخیر فابرگاس با مجله بالون اسپانیا بود که به صراحت از سیاست‌های ونگر در به کارگیری بازیکنان انتقاد کرده بود.

تلگراف‌ / مترجم: امیررضا نوری‌زاده