داستان‌های قلابی نویسنده قلابی

دو: نام رومن گاری برای داستان‌خوان‌ها یک جور «برند» است. یعنی برای آنهایی که شناختی ضمنی از این نویسنده فرانسوی دارند تنها نام او روی کتاب کافی است تا با روایتی تازه و جذاب از جهان داستانی او آشنا شوند.

رومن گاری تنها کسی است که با شیطنت و تغییر نام دو بار موفق به کسب جایزه ادبی گنکور شد؛ جایزه‌ای که فقط یک بار به یک نویسنده تعلق می‌گیرد! رمان «ریشه‌های آسمان» او سال 1956 جایزه گنکور را برای رومن گاری به ارمغان آورد و 20 سال بعد «زندگی در پیش‌رو» در سال 1975 جایزه گنکور را برای امیل آژار همراه داشت. غافل از آن‌که امیل آژار یکی از نام‌های مستعاری بود که نویسنده مرموز فرانسوی برای خود برگزیده بود.

آنهایی که پیش از اینها کتاب «زندگی در پیش‌رو» و البته شاهکارش «خداحافظ گری کوپر» را خوانده‌اند نیازی به جستجو و تورق کتاب تازه‌اش نخواهند داشت و آن را با جان و دل می‌خوانند. اما کتاب تازه ترجمه شده این نویسنده «قلابی» نام دارد که سمیه نوروزی آن را به فارسی برگردانده است. البته این نویسنده تنها یک مجموعه داستان دارد که پیش از این 5 داستان آن در کتاب «پرندگان می‌روند که در پرو بمیرند» منتشر شده بود و دیگر داستان‌های آن مجموعه شامل 5 داستان کوتاه قلابی، زمینی‌ها،‌ قدرت و شرافت، برگی از تاریخ و عود در این مجموعه منتشر شده است.

داستان قلابی درباره‌ یک کلکسیونر تابلوهای نقاشی‌ است که تعصب خاصی روی اصل بودن یا نبودن آثار هنری دارد. این تعصب آن‌قدر در زندگی او تاثیر دارد که حتی وقتی می‌فهمد دماغ یکی از زن‌های داستان عمل شده و به قول خودش اصل نیست، مسیر داستان از روند عادی‌اش خارج می‌شود.

علی محزون ‌/‌ جام‌جم