این صحنه‌ها زیبنده ورزشگاه‌ها نیست

 به دنبال آخرین درگیری ایجاد شده در جریان دیدار 2 تیم تراکتورسازی و صبای قم در تبریز، بیش از 2 میلیارد ریال به ورزشگاه یادگار امام خسارت وارد شد و این علاوه بر خساراتی است که در پایان بازی به خودروهای پارک شده در اطراف ورزشگاه وارد آمد.

به گفته مدیر مجموعه بزرگ ورزشی یادگار امام (ره) تبریز، این خسارت بر اثر شکسته شدن نزدیک به 10هزار صندلی به ورزشگاه وارد آمده است.

گفته می‌شود، برای نصب این صندلی‌ها در ورزشگاه یادگار امام(ره)، علاوه بر نامه‌نگاری‌های بی‌شمار، اداره کل تربیت بدنی آذربایجان شرقی زحمات زیادی متحمل شده بود که با ناآگاهی عده‌ای شکسته شده و از بین رفت.

براستی این‌گونه رفتارهای غیرفرهنگی عده‌ای از تماشاگران را چگونه می‌توان تعبیر و تفسیر کرد؟ آیا اصولا به صرف یک سوت اشتباه داور بازی و البته از منظر بازیکنان، مربیان و تماشاگران، باید زمین و زمان را به هم دوخت و با تحت تاثیر قرار دادن تماشاگران، فضایی توام با فحاشی و برخوردهای خشن را بر محیط ورزشگاه‌ها حاکم ساخت؟!

بی‌تردید اگر قرار بر چنین واکنش‌ها و رفتارهایی بود، تا به امروز باید چیزی از ورزشگاه‌های بزرگی چون برنابئو در مادرید، نیوکمپ در بارسلونا، اولدترافورد در منچستر، آلیانس آره‌نا در مونیخ و... باقی نمانده بود.

متاسفانه در فوتبال ایران این رویه و رسم بد باب شده که مربیان و بازیکنان بلافاصله به نحوه قضاوت داوران واکنش نشان می‌دهند. این اعتراض‌ها به‌واسطه جو احساسی موجود بر ورزشگاه‌ها، خیلی زود به سکوها انتقال می‌یابد تا با ورود تماشاگران به قضیه، صحنه‌هایی زشت به تصویر کشیده شود.

جالب این که با وجود تمام کنترل‌های انضباطی و برخورد‌های سلبی صورت گرفته از قبیل محرومیت و جریمه مالی بازیکنان و مربیان، بازهم شاهد این رویه مذموم در فوتبال باشگاهی ایران هستیم تا ضمن به بارآوردن خسارات مادی، در اقبال تماشاگران فهیم و واقعی فوتبال به حضور در ورزشگاه‌ها نیز اثرات منفی گذاشته شود.

بی شک چنین فضایی به هیچ وجه زیبنده محیط‌های ورزشی ما نیست و نباید بسادگی از کنار آن گذشت. اگر توجه کنیم که هفته پیش نیز در جریان یکی از مسابقه‌های لیگ برتر والیبال، چنین فضای زشتی سالن خانه والیبال تهران را تحت تاثیر قرار داد، مسوولان ورزش باید از این ناهنجاری‌های فرهنگی احساس خطر کرده و برای رفع آن دست به چاره‌جویی بزنند.