3 اردیبهشت: قربانی تروریسم

قرنی در مسیر زندگی نظامی خود تحصیل در دانشگاه جنگ را با موفقیت و رتبه ممتاز به پایان رساند و دوره اطلاعات همین دانشگاه را نیز طی کرد. آخرین مسوولیت شهید قرنی قبل از انقلاب اسلامی ریاست رکن دوم و معاونت ستاد ارتش بوده است. وی در زمان انجام کودتای 32 رئیس رکن دوم اطلاعات ارتش شاهنشاهی بود و پس از این کودتا از عملکرد ضدانسانی شاه و اطرافیانش سخت آزرده شد. قرنی در زمان ریاست رکن دوم ارتش به طور مکرر عملکردهای نادرست اطرافیان شاه را به وی گزارش می‌داد، ولی شاه ترتیب اثر نمی‌داد. بعد از عکس‌العمل‌های منفی که در مقابل گزارشات خود دید، متوجه شد که ریشه همه تباهی و فساد در وجود شاه نهفته است و انگیزه دشمنی وی با شاه به همین دلیل بود.

پس از بازداشت قرنی، او به فوریت در یک دادگاه نظامی محاکمه و در نتیجه به دلیل اثبات نشدن تلاش ایشان برای کودتا به 3 سال زندان محکوم شد.

وی پس از آزادی، دوباره در تاریخ 5‌/‌10‌/‌1342 به همراه عده‌ای دیگر بازداشت و سپس به اتهام خیانت بر ضد امنیت کشور به 3 سال زندان محکوم شد و تا اواخر عمر رژیم پهلوی، تحت کنترل شدید ساواک قرار داشت.

وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ماه 1357 از جمله اولین اعضای شورای انقلاب بود و در 23 بهمن ماه به عنوان اولین رئیس ارتش جمهوری اسلامی ایران منصوب شد.

تنها 8 روز از پیروزی انقلاب، در اول اسفند ماه عناصر مخالف انقلاب اسلامی به پادگان مهاباد حمله کردند. وی در همان زمان در مصاحبه‌ای اعلام کرد: اگر ارتش به هر وسیله‌ای تضعیف شود، استقلال ملی و تمامیت ارضی کشور به خطر می‌افتد و دستور مقابله جدی با عناصر مسلح معاند را صادر کرد. او با برخی عناصر دولت موقت نمی‌توانست همکاری کند به همین خاطر استعفانامه خود را به امام خمینی تقدیم کرد.

گروهک فرقان در تاریخ 3‌/‌2‌/‌58 ساعت 30‌/‌11 صبح، سپهبد قرنی را به ضرب گلوله به شهادت رساند. ضارب وی حمید نیکنام از اعضای این گروهک، بعدها بازداشت شد و پس از محاکمه به سزای عمل تروریستی خود رسید.