آیا در عصر زلزله‌های بزرگ زندگی می‌کنیم؟

زمین‌لرزه نمایانگر آزاد شدن ناگهانی زنجیره‌ای از زمین‌لرزه‌های کوچک است که طی سال و در نتیجه برخورد صفحات پوسته زمین به یکدیگر ایجاد می‌شود.

زلزله‌های غول‌پیکر به همان شهرت همیشگی خود «مهیب» در میان مردم عادی شناخته می شوند. (مهیب بهترین شهرتی است که زلزله‌های غول‌پیکر با آن زنده‌اند)‌. بزرگ‌ترین زلزله‌ای که تاکنون به ثبت رسیده زلزله شیلی با قدرتی معادل 5‌/‌9 ریشتر بود که در سال 1960 اتفاق افتاد و معادل یک چهارم تمام زمین‌لرزه‌هایی بود که پس از سال 1900 اتفاق افتاد.

طبق گفته‌های ریچارد استر، متخصص ژئوفیزیک انستیتو نیومکزیکو در زلزله اخیر ژاپن و تنها در 3 دقیقه نیرویی معادل یک بیستم مقدار کلی ثبت شده جهانی تاکنون آزاد شد.

لرزش‌های اندونزی زمینه‌‌سازی برای این لرزش غول‌پیکر بود. همچنین زلزله‌های شیلی و ژاپن به‌همراه لرزش‌های آلاسکا در سال 1964 همگی موجب سونامی‌های مصیبت بار و فاجعه‌آمیزی شدند. به نظر استر که عضو جامعه زلزله‌شناسی آمریکا نیز هست پس از آرامش زلزله‌های بزرگ دهه‌های 80 و 90 شاید اکنون ما در میانه عصر جدیدی از زلزله‌های غول پیکر و مهیب قرار داریم.

اطلاعات ثبت شده از قرن قبل نشان می‌دهد بعضی دوره‌ها شاهد تعداد نامتعارفی از زلزله‌های غول‌پیکر با دامنه 8 ریشتر و بالاتر بوده‌ایم. به عنوان مثال اطلاعات ثبت‌شده جهانی نشان از افزایش عجیب زلزله‌های بزرگ بین سال‌های 1950 تا 1967 دارد. البته در این میان در دوره‌های آرامی با زلزله‌های بزرگ کمتر بوده‌ایم.

البته با ثبت وقایع زمین‌شناسی تنها در 10 سال محققان مطمئن نیستند که آیا الگوهای استخراج شده می‌تواند معنا‌دار و قابل اتکا باشد یا خیر.

حتی اگر انبوهی از زلزله‌های بزرگ یک پدیده طبیعی باشند، محققان هنوز ایده مناسبی برای این که چگونه یک‌لرزش بزرگ می‌تواند عاملی برای لرزش بزرگ دیگری در قسمت متفاوتی از زمین باشد، ارائه نکرده‌اند.به خوبی می‌دانیم که زلزله‌ها پس‌لرزه‌های کوچک‌تری ایجاد می‌کنند که ممکن است در محلی بسیار دورتر از وقوع زلزله حادث شود. اما هنوز الگوهای ترسیم‌شده تصادفی هستند و نمی‌توان به پیشگویی‌هایی در مورد آینده پرداخت.

استر تصدیق می‌کند که به دلیل نادر بودن زلزله‌هایی به این بزرگی تحقیق در مورد ارتباط بین آنها و پاسخ به این سوال سخت است. زلزله‌هایی با قدرت 7 ریشتر را شاید در سال 15 بار یا بیشتر تجربه کنیم، اما زلزله‌هایی با قدرت 9‌ریشتر تنها چند بار در یک قرن به وقوع می‌ پیوندند. رشد بسیار سریع شهرها در جهان باعث شده که آنها بخوبی برای وقایع بزرگ و مخربی همچون زلزله ژاپن آمادگی نداشته و از قبل تدارک نشده باشند. همچنین در همین زمان تجمعات در ساحل رودخانه‌ها و دریاها باعث گسترش جمعیت در نواحی مستعد سونامی شده است.