همدلی با شوهر، بزرگ‌ترین پشتوانه زندگی

علی تقریبا بر اوضاع بازار سوار بود و مشکلی برایش پیش نمی‌آمد. سمانه توضیح می‌دهد: «جنس‌هایی که او می‌آورد بیمه نداشت یک بار که خرید زیادی کرده بود انبار آتش گرفت و همه اجناس شوهرم هم از بین رفت. خود انبار هم بیمه نبود بعد از آن بود که مشکلات شروع شد و بالاخره شوهرم نتوانست چک‌ها را پاس کند و طلبکاران حکم جلب مرا گرفتند.»

بعد از این‌که سمانه به زندان افتاد شوهرش خیلی سعی کرد هر چه زودتر بدهی‌‌هایش را بپردازد، اما نتوانست و این کار به طول انجامید. زندانی سابق می‌گوید: «از دست علی خیلی عصبانی بودم چون قبلا بارها به او گفته بودم چک‌بازی آخر و عاقبت ندارد. او باعث شده بود من به زندان بیفتم و پسرم بی‌مادر شود. حالا که فکر می‌کنم می‌بینم آن زمان با شوهرم زیاد بدرفتاری کردم درست است که من در زندان خیلی سختی می‌کشیدم، اما او هم زیرفشار سنگینی بود و هر کاری که از دستش برمی‌آمد برای آزادی‌ام انجام داد.»سمانه همان شب آزادی از زندان با شوهرش مفصل صحبت کرد تا راه چاره‌ای برای آینده پیدا کند. او می‌گوید: «آن شب هر دو به هم قول دادیم تا جایی که می‌توانیم برای ازنو ساختن زندگی‌مان و خوشبختی پسرمان تلاش کنیم. شوهرم در این مدت که من زندانی بودم در یک بوتیک مشغول به کار شده بود من هم از صبح روز بعد دنبال کار گشتم و از طریق یکی از دوستان علی در یک مغازه لوازم آرایشی مشغول شدم.»

زن و شوهر همه توان‌شان را به کار گرفته بودند و به سختی کار می‌کردند تا هم ته‌مانده بدهی‌شان را بپردازند و هم زندگی‌شان را تامین کنند. سمانه ادامه ماجرا را این‌طور شرح می‌دهد: «بعد از 3 سال کار سخت بالاخره یک ماشین خریدیم و شوهرم ترجیح داد مسافرکشی کند، اما من همچنان فروشنده بودم یک‌سال بعد پدر من فوت شد و ارثیه کمی به ما رسید که توانستیم با آن خودروی بهتری بخریم و از آن به بعد آن را برای مراسم‌های عروسی اجاره می‌دادیم و علی یکبار دیگر به فروشندگی مشغول شد. ما خشت خشت زندگی‌مان را از اول روی هم گذاشتیم تا به اینجا رسیدیم.»

این زن و شوهر الان برای خودشان مغازه‌ای دارند. سمانه می‌گوید: «هر دومان دوره سخت‌افزار دیده‌ایم و در کار لوازم رایانه هستیم و خدا را شکر روزگارمان بخوبی می‌گذرد. همدلی من و همسرم در این سال‌ها بزرگ‌ترین پشتوانه زندگی‌مان بود و باعث شد در برابر سختی‌ها به اصطلاح کم نیاوریم.»