هدایتی؛ عابربانکی که از کار افتاد

تمرکز دوباره این مالک ثروتمند ـ که به عابربانک فوتبال ایران شهرت پیدا کرده بود ـ بر استیل‌آذین آنقدر بالا نبود که خود بتواند بر همه چیز نظارت کند، چون آقای میلیاردر دغدغه‌های جدی‌تری را در زندگی خود دنبال می‌کرد و فرصت رتق‌و‌فتق مسائل باشگاه را نداشت؛ لذا با اختیار دادن به مدیر صنعتی جوان و معتمدی به نام امیر مهریزی و مربیان جوانی مثل دست نشان و سپس استیلی، تیمش را از دسته اول به لیگ برتر آورد و با کسب نتایجی آبرومندانه به مقام پنجمی رساند، ولی این پایانی بر روزهای تقریبا خوش پولدار معروف فوتبال ایران بود چون طی یک سال گذشته، هر چه او ولخرجی بیشتری کرد شرایط بدتری برای باشگاهش رقم خورد. استفاده از مصطفی آجرلو به عنوان مدیرعامل استیل‌آذین، شروعی بر ناکامی‌های بزرگ فصل 90ـ 89 استیلی‌ها بود، درگیری‌های آجرلو با علی کریمی به عنوان مطرح‌ترین بازیکن فوتبال ایران آنقدر ادامه پیدا کرد و بالا گرفت که سرانجام به کناره‌گیری مدیرعامل و تیم مدیریتی‌اش از این باشگاه پرستاره ختم شد، ولی در ادامه نیز هدایتی هر تمهیدی برای نجات باشگاه خود از بحران مصروف کرد، راه به جایی نبرد؛ از بازگرداندن دوباره مهریزی به مدیریت باشگاه گرفته تا عزل او و دادن اختیارات کامل به علی پروین، پذیرش سرمربیگری خاکپور و سپس سپردن اوضاع به عنصر پرتجربه و سرد و گرم چشیده‌ای به نام محمود یاوری، هیچ یک نتوانست استیل‌آذین را از گرداب سقوط خارج کند.

سرانجام بعد از اتفاقات زننده دیدار پرسپولیس ـ استیل‌آذین،‌ هدایتی شکست خود در مسیر چند ساله سرمایه‌گذاری در فوتبال را پذیرفت و جدایی‌اش از این پدیده پرهیاهوی عرصه اجتماعی‌ـ ورزشی ایران را اعلام کرد.

شاید حاصل سرمایه‌گذاری چندین یا ده‌ها میلیاردی حسین‌خان هدایتی در فوتبال، تنها و تنها به شناخته شدن نام او در بین خیل میلیونی هواداران این رشته منتهی شده باشد و نه هیچ دستاورد دیگری و این در فوتبال غیرضابطه‌مند و بی‌در و پیکر ما اصلا چیز عجیبی نباید تلقی شود. صرف ده‌ها میلیارد تومان برای ساختن تیمی که در آخرین حضورش بیش از یک تیم فوتبال، شبیه تیم کشتی کچ به نظر رسید.

مجید عباسقلی / گروه ورزش