اعتراض هواداران به بازی‌های خارج از خانه تیم ملی برزیل

آنها باور دارند تیم ملی برزیل که اکثر بازیکنانش در اروپا بازی می‌کنند، برای این‌که زحمت 13 ساعت پرواز به خانه را متحمل نشود، می‌تواند بازی‌های دوستانه‌اش را در کشور دیگری انجام دهد و در کنار آن فدراسیون فوتبال امکان تماشا و لذت بردن از فوتبال کشوری که پله، زیکو، رونالدو، ریوالدو و کاکا را به جهان معرفی کرد به سایر کشورهای جهان می‌دهد.

در طرف مقابل، منتقدان چنین برنامه‌ریزی معتقدند بازیکنان فعلی تیم ملی برزیل به نوعی مزدوران فدراسیون هستند و همین موضوع سبب موضعگیری برخی ورزشی‌نویسان برزیلی و هواداران این تیم در داخل کشور نسبت به ریکاردو تیکسریا، رئیس فدراسیون فوتبال این کشور شده است. تیکسریا مدیر برگزاری بازی‌های جام جهانی 2014، هم هست و گفته می‌شود کمیته برگزارکننده بازی‌ها بزودی مورد تحقیق کمیته منتخب پارلمان برزیل قرار خواهد گرفت.

پس از بازی با آرژانتین در سال 2006، برزیلی‌ها 5 بار در لندن، 3 بار در آمریکا و سوئد، 2 بار در قطر و یک بار در فرانسه، آلمان، اوکراین و شهر دبی به میدان رفته و بازی‌های دوستانه انجام داده‌اند. یکی از مدیران شبکه تلویزیونی تی‌وی گلوبو که بزرگ‌ترین شبکه تلویزیونی برزیل است در این زمینه می‌گوید: «اگر حریف برزیل در دیدارهای دوستانه تیمی بزرگ باشد پوشش بازی جدی‌تر و بیشتر خواهد بود، اما برای تیم‌های کوچک این‌گونه اقدامات انجام نمی‌شود و شاید حتی مردم اهمیت ندهند که بازی قرار است برگزار شود.»

شرکت کنتارو اما نظری کاملا متفاوت دارد و جاناتان هیل مدیر اجرایی این شرکت درباره همکاری‌شان با تیم ملی و فدراسیون فوتبال برزیل می‌گوید: «از همان ابتدا هم بازیکنان برزیلی اکثرا در اروپا بازی می‌کردند و از نظر لجستیک و عملیاتی منطقی نبود که بازیکنان برای یک بازی به برزیل بیایند و برگردند. هیل که پیش از این مدیر تجاری فدراسیون فوتبال برزیل بوده، ادامه می‌دهد: «ما و فدراسیون درک می‌کنیم که نیاز است بازی تیم ملی برزیل در سایر کشورهای جهان دیده شود. ما از زمان شروع این برنامه در سال 2006 تاکنون بیش از یک و نیم میلیون تماشاگر در جهان داشته‌ایم و برای این بازی‌ها بیش از 200 میلیون بیننده در کشور جذب کرده‌ایم و تمامی بازی‌ها از این شبکه به صورت مستقیم پخش شده‌اند.»

اما دیگران نظر خوبی نسبت به این سیاست تیکسریا و فدراسیون فوتبال برزیل ندارند. یکی از کارشناسان ورزشی شبکه گلوبو در این زمینه می‌گوید: «من در ورزشگاه‌ها بوده‌ام و می‌دیدم که چندان استقبالی از تیم ما در برخی از ورزشگاه‌ها نمی‌شد. مردم برای تماشای بازی‌ها پول زیادی پرداخت می‌کنند، اما در اکثر موارد بازیکنان تیم ما نهایت تلاش‌شان را انجام نمی‌دهند و در نهایت تیم ملی بدل به منبع درآمدی خوب برای فدراسیون شده است. بین تیم ما و برخی از تماشاگران ارتباط منطقی وجود ندارد و به نظر اکثر آنها تیم منتخب شرکت نایک هستند که به میدان رفته و بازی دوستانه انجام می‌دهند نه تیم ملی برزیل.»

با این وجود یکی دیگر از مسوولان فدراسیون فوتبال برزیل در دفاع از سیاست‌های جاری این سازمان اضافه می‌کند: «شاید برزیلی‌ها دوست داشته باشند تیم ملی را بیشتر در کشورشان ببینند، اما آنها این فرصت را در بازی‌های مقدماتی جام جهانی و بازی‌های کوپا آمریکا دارند و در ماه ژوئن هم 2 بازی دوستانه با هلند و رومانی در برزیل برگزار خواهد شد.» در بازی آخر برزیلی‌ها برابر اسکاتلند، بهای بلیت 35 و 65 پوند تعیین شده بود که سهم اندکی از درآمد بلیت‌فروشی به اسکاتلندی‌ها برای به روز کردن زمین تمرین لامانگا اختصاص پیدا می‌کرد و بخش اعظم آن به برزیلی‌ها می‌رسید. فدراسیون فوتبال برزیل هم این درآمدهای چشمگیر را تایید می‌کند و معتقد است اگر این درآمدها نبود اصولا منطقی برای برگزاری این بازی‌ها وجود نداشت.

شرکت کنتارو هم این سیستم تجاری را حمایت می‌کند، ولی معتقد است تجارت در کنار فوتبال می‌تواند به بهبود شرایط جوانان برزیلی که آرزوی بازی در اروپا و کسب درآمد را دارند، کمک کند.

روبرتو مانچو معاون امور تجاری فدراسیون فوتبال برزیل در پاسخ به این سوال که آیا بازی در قطر مقابل انگلستان در سال 2009 یا بازی با برزیل در مقابل ونزوئلا در آمریکا در سال 2008 از اعتبار تیم ملی برزیل و بازیکنان این کشور کم نمی‌کند، می‌گوید: «توجه داشته باشید که در بازی آخر برزیل مقابل اسکاتلند 50 هزار تماشاچی در ورزشگاه امارات حضور داشت و میلیون‌ها نفر هم از طریق تلویزیون این بازی را تماشا کردند. سوال شما درست مثل این است که بپرسید آیا فیفا با اعطای میزبانی به کشورهای روسیه (2018) و قطر (2022) از اعتبار جام جهانی کم نکرده است؟»

به راستی فیفا با اعطای میزبانی به این دو کشور کار درستی انجام داده است؟