لیوایز، نامی آشنا در دنیای شلوارهای جین

یکی از مشتریان دائمی ژاکوب دیویس مرد جوانی بود که به علت پاره‌شدن جیب‌هایی که ژاکوب برای شلوارهایش می‌دوخت و در نتیجه برای تعمیر آنها هر روز سری به خیاطی ژاکوب می‌زد تا این که ژاکوب تصمیم گرفت راه‌حلی برای او پیدا کند و این ایده به ذهنش رسید که بهتر است برای افزایش استحکام بخش‌های آسیب‌دیده شلوارهای این مرد جوان از نوعی پرچ فلزی استفاده کند.

به تدریج این ایده مورد توجه شمار زیادی از مشتریان ژاکوب قرار گرفت و او تصمیم گرفت هر چه زودتر حق امتیاز این کار را برای خودش ثبت کند، اما از آنجا که هزینه لازم برای این کار را که در آن زمان تنها 68 دلار بود، نداشت با ارسال نامه‌ای به اشتراوس به او پیشنهاد همکاری داد و او نیز بلافاصله پیشنهاد ژاکوب را پذیرفت و در 20 فوریه 1873، آنها حق امتیاز این اختراع را به نام خود به ثبت رسانده که امروزه به عنوان تاریخ تولد رسمی شلوار جین در سطح دنیا شناخته شده است. به این ترتیب ژاکوب به عنوان سرپرست خط تولید شلوارهای جین در شرکت لوی اشتراوس استخدام شد. در آن زمان قیمت یک دست لباس جین که در مقایسه با لباس‌های دیگر از دوام و استحکام بیشتری برخوردار بود تنها 25‌/‌1 دلار بود. حق امتیاز این محصول تا 20 سال در انحصار این شرکت بود و پس از آن بسیاری از شرکت‌ها و کارخانجات بزرگ تولید‌کننده پوشاک در سطح دنیا به این فکر افتادند تا محصولات مشابهی را به بازار عرضه کنند. تا پیش از پایان جنگ جهانی دوم تولید این شلوارها بسیار محدود بوده و تنها افرادی که در نیروهای دفاعی جنگی مشغول فعالیت بودند می‌‌توانستند این شلوارها را خریداری کنند، اما پس از پایان جنگ این شرکت فعالیت خود را گسترش داد و از سال 1946 توانست پاسخگوی نیاز شمار زیادی از مشتریان و علاقه‌مندان به پوشیدن شلوار جین باشد.

سرانجام در سال 1970 پوشیدن شلوار جین به عنوان یک پوشش غیررسمی و شیک مورد توجه افراد زیادی قرار گرفت. واژه لیوایز واژه‌ای بود که مردم نخستین‌بار برای این شلوارها به کار بردند و به این ترتیب اشتراوس نیز این نام را به عنوان علامت تجاری این شرکت به ثبت رساند و به این ترتیب لیوایز به یکی از پرطرفدارترین لباس‌ها در میان نسل جوان انتخاب شد.