چهرهها و حادثهها
من ضدضربه هستم
علیرضا امینی متولد 1349 اراک، فارغالتحصیل کارگردانی تئاتر از دانشگاه آزاد اسلامی است.
وی فعالیت سینمایی خود را سال 1372 با کارگردانی فیلمهای کوتاه آغاز کرد و فعالیت حرفهای در سینما را سال 1378 به عنوان دستیار کارگردان با فیلم زمانی برای مستی اسبها تجربه کرد.
هفت دقیقه تا پاییز، استشهادی برای خدا، فقط چشمهاتو ببند، زمان میایستد، دانههای ریز برف، کنار رودخانه و نامههای باد، فیلمهای مهم وی را تشکیل میدهند. انتهای خیابان هشتم، آخرین کار این کارگردان است که مراحل تولید را طی میکند. علیرضا امینی درباره حوادث زندگیش میگوید: مثل اغلب پسربچهها، دوره کودکی، نوجوانی و جوانی با شر و شوری داشتم، هنوز ورزش میکنم و آرام و قرار ندارم، اما تا امروز هیچ حادثهای اعم از شکستن دست و پا، خراشیدن بدن و زخمی شدن صورت برایم رخ نداده است!
وی ادامه میدهد: شاید تلخترین حادثه زندگیام به زمانی برمیگردد که پدرم را از دست دادم. 13 ساله بودم. چند سال بعد مرگ مادر نیز غمم را عمیقتر کرد، اما بعد از آنها دیگر تلخیای در زندگیام حس نکردهام....
حتی یادم نمیآید طوری زمین خورده باشم که آنقدر دردم آمده باشد که بخواهد جایی در گوشه ذهنم باز کند! تا امروز حتی یک حادثه هم برای من اتفاق نیفتاده است. شاید هم علتش این است که من ضدضربه هستم.
گفت و گو
