جانی یا بیمار روانی؟

هادی می‌گوید، پرونده پزشکی‌اش نشان می‌دهد که او یک بیمار روانی است و به همین دلیل هم نتوانسته خشم خود را کنترل کند.

با مقتول چقدر آشنا بودی؟

مدت کمی ‌بود که او را می‌شناختم. او مرد خوبی بود، البته بیماری سرطان داشت و شیمی‌درمانی می‌شد، چون نمی‌توانست خودش کارهایش را انجام دهد من به او کمک می‌کردم.

البته که این‌طور بود. من مدتی که در بیمارستان بودم، روحیه پرستاری پیدا کرده بودم و به همین خاطر هم می‌خواستم به سعید کمک کنم.

یک روز خواهرش به ملاقاتش آمد. او مرا صدا کرد و گفت ‌زیر سعید را تمیز کن. من ناراحت شدم و گفتم که خود شما باید این کار را بکنید و به من ربطی ندارد. او اهمیتی نداد و دوباره خواسته‌اش را تکرار کرد، من همان لحظه به سعید گفتم اگر یک‌بار دیگر من را صدا کنی حتما تو را خواهم کشت. اما او دست‌بردار نبود.

نه من از قبل می‌خواستم این کار را بکنم، البته او چندین بار مرا صدا زد و من هم به او گفتم که کارش را تکرار نکند، اما فقط این نبود.

چون مرا عصبانی کرده بود و می‌دانستم که او یک فرد فاسد است و باید از بین برود، او جنایات زیادی مرتکب شده بود.

در مدتی که کارهایش را انجام می‌دادم، او با من خیلی صحبت می‌کرد و یک روز به من گفت که 33 سال است به هروئین اعتیاد دارد و وقتی این حرف را زد، به این فکر کردم که در این مدت او چند خانواده را بدبخت کرده و چه کسانی را به خاک سیاه نشانده است. از همان موقع بود که فهمیدم او مرد جنایتکاری است و باید از بین برود. این موضوع با عصبانیت من همراه شد و در نهایت تصمیم گرفتم این کار را بکنم.

به سعید گفته بودم که دیگر مرا صدا نزند. چون او آدم فاسدی بود و من هم روحیه پرستاری‌ام را از دست داده بودم. او مرا صدا کرد و چند بار این کار را کرد و من که خیلی عصبانی شده بودم، وقتی داشتم از مقابل در اتاقش رد می‌شدم، وارد اتاق شدم و دستانم را روی گلویش فشردم، وقتی بی‌حال شد چاقویی از جیبم بیرون آوردم و او را زدم.

خیلی‌ها بودند. پرستاران و بیماران دیگر هم بودند، اما تا قبل از این‌که آنها عکس‌العمل نشان دهند، من چاقو را زدم، اگر هم اتاقی‌ام جلوی مرا نگرفته بود، ضربات بیشتری می‌زدم.

من بیمار روانی نیستم فقط افسرده هستم و گاهی نمی‌توانم خودم را کنترل کنم. آن روز هم نتوانستم خودم را کنترل کنم.

بله زمان سربازی به من گفتند که بیمار روانی هستم و نمی‌توانم سربازی بروم و به همین دلیل هم معاف شدم.

بله می‌دانم آنها می‌خواهند مرا قصاص کنند، ولی نمی‌دانند من پسرشان را به خاطر این‌که روحیه پرستاری‌ام را از دست داده بودم به قتل رساندم و هیچ انگیزه دیگری نداشتم.