دیر به هم جنبیدن بودجه
هرکس که در هر کاری دیر به هم بجنبد ، هرگونه اشکالی که در آن کار پیش بیاید و هر گرهی که بیفتد ، خودش مقصر است و بس؛ دولت و ملت هم ندارد.
قانون ، قانون است. هرکس که میخواهد ، باشد. احترامش سرجاش؛ اما حساب حساب است و کاکا برادر. اگر غلط عرض میکنیم، بفرمایید غلط میکنیم!... از قدیم هم گفتهاند و شنیدهایم که:«فیالتاخیر آفات». حتی منارجنبان اصفهان هم اگر دیر به هم بجنبد، کارش به مشکل برمیخورد.
شعر مونتاژی:
گر که مشغول خوردن آبیم/ «در شتاب است عمر، بشتابیم»
فلذاست که وقتی دولت هم با یک تاخیر بیسابقه، لایحه بودجه سال 90 را در دقیقه نود تحویل مجلس دهد، نباید انتظار داشته باشد که مجلسیان درگیر هزار و یک کار آخر سال، ظرف همین چند روز پایانی سال، نسبت به تصویب این لایحه اقدام فوری کنند. خم رنگرزی که نیست! مگر اینکه دولت، از مجلس انتظار معجزه داشته باشد.
زبان حال مجلس:
دولت از لایحهاش بود موجود
بسپارد به دست مجلس زود
گر نجنبد، زمان شود محدود
بنده مسوول آن نخواهم بود!
ارائه راهکار:
اگرچه تا خود اهل مجلس هستند، کسی از ما نظر نمیخواهد و تا خود کمیسیون تلفیق بودجه مجلس هست، کسی از ما راهکاری انتظار ندارد؛ معذالک از آنجا که ما به ارائه رهنمود و راهکار، بدجوری عادت کردهایم و همیشه دوست داریم به صورت خودجوش گره گشا باشیم، در این مورد خاص نیز که دولت و مجلس طرفین قضیه هستند، به 3 راهکار عقلانی ــ عاطفی بسنده میکنیم:1ـ کش دادن سال:
سال جاری را به مدت چند هفته تمدید نماییم. مگر در مورد تعطیلات کشور بارها همین کار را نکردیم. هیچ کاری نشد ندارد. خواستن، توانستن است. اسنادش هم موجود است.2ـ تصویب چشم بسته:
اگر وقت تنگ است و مدام هم به دلیل نزدیک شدن به تعطیلات عید نوروز، جرس فریاد میدارد که بربندید مجلسها؛ استثنائا امسال لازم نیست مثل هر سال، خیلی سخت بگیریم. یک کم شل بگیریم، لایحه تا بسته آخر رفته است.3ـ انداختن به سال بعد:
اگر با راهکارهای قبلی به هر دلیلی موافق نیستیم؛ پس همان کاری را بکنیم که ظاهرا قرار است مجلس بکند. آن هم اینکه رودربایستی را کنار بگذاریم و فعلا فقط به تصویب بودجه 2 ماه نخست سال آینده اکتفا کنیم. تصویب الباقی را اگر عمری بود، به سال بعد بیندازیم. ظاهرا دارند مثل مولانا اشاره میکنند که«ما گرفتیم آنچه را انداختید»!رضا رفیع
گفت و گو
