خشم، دعوا ، جنایت

نماینده دادستان تهران حامد را عامل قتل عمد‌می‌داند و ادعای او را درباره دفاع از جانش رد می‌کند اما حامد می‌گوید دلایلی برای اثبات این ادعایش دارد.

مقتول را از قبل می‌شناختی؟

کامل نه اما مدتی بود که با او سلام علیک داشتم.

آن روز درگیری بین ما نبود شاهین با برادر بزرگ من درگیر شد و بعد پسرش محمود در حمایت از او جلو رفت و شاهین را زد شاهین هم این ضربات را بی‌جواب نگذاشت. او با چاقو ضربه‌ای به برادرزاده‌ام زد. محمود غرق خون شده بود و برادر بزرگم برای نجات جان پسرش او را به بیمارستان رساند.

من نمی‌خواستم با او گلاویز شوم البته باید بگویم بعد از این‌که محمود زخمی شد شاهین درگیری را تمام نکرد و با فحاشی و حرف‌های بی‌ربط بیشتر من را عصبانی کرد و من و برادر کوچکم هم جواب دادیم. بعد شاهین به من حمله کرد. من هم چاقویی برداشتم تا اگر خواست من را بزند دفاع کنم.

من یک ضربه بیشتر به او نزدم و نمی‌خواستم او را بکشم. وقتی به من با چاقو حمله کرد از خودم دفاع کردم و ضربه‌ای به او زدم که او مرا نزند.

او را به بیمارستان بردند اما ضربه به نقطه حساس بدنش خورده بود. این را هم بگویم من هم خودم را از پلیس مخفی نکردم و همان اول کار گفتم ضارب من بودم.

شاهین قبل از این‌که به سمت من حمله کند برادرزاده‌ام را زده بود من چطور می‌توانستم اعتماد کنم او مرا نمی‌زند. او مرد خشنی بود و قدرت بدنی‌اش هم از من بیشتر بود. من و 2 برادرم و برادرزاده‌ام نتوانستیم حریف او شویم و او برادرزاده‌ام را زد، بنابراین می‌توانست من را هم بزند.

قبول دارم من باید این کار را می‌کردم اما نمی‌توانستم در حالی که او به سمت من حمله می‌کند به پلیس خبر بدهم. این کار غیر ممکن بود. برادرم در کنارم بود او هم نتوانست من را کمک کند. تا کسی در آن شرایط قرار نگیرد متوجه نمی‌شود منظور من چیست. من واقعا چاره‌ای بجز این کار نداشتم.

اگر راستش را بخواهید من اصلا نمی‌دانم چرا این دعوا راه افتاد. بعدها شنیدم به خاطر پارس سگ گاراژ بود.

خواهش می‌کنم مرا ببخشند. خانواده من در کاری که کرده‌ام نقشی ندارند و قصاص کردن من ضربه سنگینی به آنها می‌زند. من نمی‌خواستم بچه آنها را بکشم و این قتل یک اتفاق بود. من با نقشه قبلی این کار را نکردم و الان هم بشدت عذاب وجدان دارم‌ من در زندان خیلی عذاب می‌کشم. هر شب خواب آن صحنه وحشتناک را می‌بینم، اما قسم می‌خورم که چاره‌ای نداشتم.

ای کاش کمی در آن لحظات به خودم مسلط می‌شدم و ضربه را طوری می‌زدم که او زنده می‌ماند. باز هم می‌گویم من از خانواده شاهین عذرخواهی می‌کنم و تقاضا دارم که از قصاص گذشت کنند.

محمود پسر جوانی که درگیری عمویش و مقتول به خاطر او اتفاق افتاد حادثه را این‌طور توضیح می‌دهد: سگی که در گاراژ داشتیم پارس می‌کرد و شاهین هم به همین خاطر مرتب به پدرم فحش می‌داد. پدرم با او درگیر شد و او پدرم را زد. من که خیلی از دیدن این صحنه ناراحت شده بود‌م، چوبی برداشتم و سراغ او رفتم. می‌خواستم شاهین را بزنم اما او چاقو داشت و نتوانستم حریفش شوم.

این جوان ادامه داد: شاهین ضربه‌ای به من زد و یکباره خون زیادی از بدنم بیرون زد. پدرم که از دیدن این صحنه خیلی ترسیده بود خیلی زود مرا به بیمارستان رساند و من بعد از چند روز کار پزشکان بالاخره از حالت اورژانس بیرون آمدم و بعد از آن بود که پدرم به من گفت چه اتفاقی افتاده و شاهین به دست عمویم کشته شده است.

من نمی‌توانستم برای عمویم کاری کنم اما اطمینان دارم اگر عمویم او را نمی‌زد خودش کشته می‌شد. شاهین آن روز اصلا حال خوبی نداشت. آنقدر عصبانی بود که حرکاتش دست خودش نبود. او مرا هم به قصد کشت زد. خیلی شانس آوردم که نمردم.