بالندگی جوانان در پنجمین جشنواره شعر فجر

از همین روست که شعر را هنر ملی این سرزمین می‌نامیم. آنچه که در 3 دهه اخیر شاهد آن هستیم بالندگی ارجمندانه بسیاری از شاعران و بویژه جوانان و نسل جدید در حوزه‌های مختلف شعر به لحاظ کیفی و کمی است و این بالندگی به گمان بسیاری از اهل نقد در تاریخ شعر ایران، کم نظیر است. من بر این باورم که همه نشست‌های ادبی، شب‌های شعر، همایش‌ها و جشنواره‌ها می‌تواند به کشف استعدادهای تازه و پر شور در شعر امروز بینجامد.

برگزاری جشنواره بین‌المللی شعر فجر که امسال دوره پنجم آن را که دبیرش من بودم شاهد بودیم، فرصت شد تا بار دیگر چهره‌های جوان را بیشتر بشناسیم و به روح شاعرانه و عاشقانه آنان در عرصه ادبیات و شعر ارج بنهیم. امید است که این جشنواره بتواند در ادامه راه خود، چهره‌های جوان و جدید را به شعر این سرزمین معرفی کند و ارج بیشتری به بزرگان این حوزه بنهد.

هرچند که برگزاری جشنواره‌های بین‌المللی شعر فجر باید از سال‌های آغازین انقلاب شروع می‌شد و به آن می‌پرداختیم و مدتی در این مثنوی تاخیرافتاد، اما حضور شاعران بویژه شاعران جوان در 5 سال اخیر، این نوید را به ما می‌دهد که بتوانیم خلأ به وجود آمده از عدم برگزاری جشنواره در سال‌های دور را کم و جبران کنیم و این حرکت فرهنگی، ان‌شاءالله هموار و هموارتر مسیر خود را در عرصه ادبیات کشور ادامه دهد. به هر حال شعر به عنوان یک گنجینه ارزشمند، آسان به دست نیامده است و حاصل خرد جمعی مردم عام و مردم خاص این سرزمین است که توسط شاعران و در یک عرق‌ریزان روحی، شکل مانا و پایا و نامیرایی به خود گرفته است. پس این گنجینه را باید همواره و در همه حال، پاس بداریم و آن را محل مناسبی برای بیان همه آنچه در اطراف ما رخ می‌دهد، قرار دهیم.

در شعر می‌توان تاریخ، حماسه‌ها و گذشته را دید و حتما می‌توان آینده را رقم زد و به همین اعتبار ارج نهادن به این هنر ملی، ارج نهادن به این ملت بزرگ است.

پرویز بیگی حبیب‌آبادی