گفت‌وگو با ماریو گومز ، مهاجم بایرن مونیخ و تیم ملی آلمان

همیشه گلزن بزرگی بودم

گاهی اوقات حوادثی که در یک تیم رخ می‌دهد می‌تواند بازیکنی را از اوج افتخار و آمادگی به حاشیه نشینی بکشاند، اما برای «ماریو گومز» این فصل بازی‌های بوندس لیگا شاید می‌تواند فراموش نشدنی باشد.
کد خبر: ۳۹۰۱۵۹

گومز بعد از این‌که جام جهانی را زیر سایه میرسلاو کلوزه سپری کرد، در بایرن هم همین دردسر را داشت چون علاوه بر کلوزه، اولیچ کروات، بازیکن مورد علاقه لوییس فن گال را هم بالاتر از خود می‌دید تا عملا به مهاجم سوم تیم بدل شود.

بعد از جام جهانی آفریقای جنوبی او در تمرینات هم با مربی‌اش اختلاف پیدا کرد و در یک ماه نخست بازی‌های بوندس لیگا شاید به اندازه نیم ساعت هم در زمین نبود. با بالا گرفتن اختلاف‌ها شایعه انتقال او به لیورپول که سخت به مهاجم نیاز داشت شنیده می‌شد؛ اما مصدومیت بلند مدت اولیچ و پس از آن کلوزه، گومز را به گزینه اول فن گال بدل کرد و به یکباره گومز با گلزنی‌های پی در پی در بازی‌های بوندس لیگا و لیگ قهرمانان اوج گرفت تا به رکورد خیره‌کننده 24 گل در 28 بازی برای بایرن برسد. این آمار در حالی شکل گرفت که در فصل قبل در 45 بازی برای این تیم تنها 14 گل زده بود. گومز در گفت‌وگو با نشریه کیکر به بررسی این روند و برنامه‌هایش برای ادامه فصل می‌پردازد:

بایرن هنوز امتیازهای زیادی از دورتموند عقب است. با این شرایط چطور کنار می‌آیید؟

امید به حضور در رده اول خیلی کم رنگ شده و ما نباید چندان در مورد آن صحبت کنیم اما هدف ما حالا رسیدن به رتبه دوم است و به نظر هدفی کاملا منطقی است.

شخصا تا پایان بازی‌های این فصل بوندس لیگا چه برنامه‌ای دارید؟

من نهایت تلاشم را انجام می‌دهم تا تیم موفق باشد. اگر بتوانم گل‌های بیشتری بزنم مطمئنا تیم هم حتما به نتایج بهتری دست پیدا می‌کند.

وقتی در رقابت‌های این فصل برای اولین بار به عنوان بازیکن اصلی به میدان رفتید چه احساسی داشتید؟

برایم چندان تفاوتی با اشتوتگارت نداشت و در هر دو تیم سعی می‌کردم پیشرفت کنم و بهتر کار کنم.

در اوایل فصل اولیچ مهاجم اول تیم بود و کلوزه در جام جهانی به بازی گرفته شده بود. در آن زمان نگران جایگاه‌تان در تیم نبودید؟

در تابستان مربی به من گفته بود این فصل مهاجم اول تیم نخواهم بود ولی شرایط در ادامه کاملا عوض شد مربی برای این موضوع هیچ توضیحی به من نداده بود؛ ولی به هر حال نظرش را تغییر داد.

من تا زمانی که اولیچ مصدوم نشده بود روی نیمکت بودم والبته اعتراضی هم به این قضیه نداشتم.

اما به نظرمی رسید از این شرایط راضی نبودید؟

با خودم تصور می‌کردم این فصل دست خالی خواهم ماند، اما به توانایی‌هایم آگاه بودم و سعی می‌کردم برای به دست آوردن جایگاهم مبارزه کنم تا بتوانم بازیکنی مثل سابق باشم. دوران سخت و مبارزه دشواری بود و هر روز باید با انگیزه در تمرینات حضور پیدا می‌کردم آن هم در شرایطی که 6 ماه بود در ترکیب اصلی نبودم. گاهی حتی در ترکیب 18 نفره هم قرار نمی‌گرفتم. تیم خوب بازی می‌کرد و نتیجه می‌گرفت و شرایط برای من تلخ‌تر می‌شد. ولی خوشحالم که حالا نگاه‌ها در باشگاه به من عوض شده.

پس با بازیکنان و مربی هماهنگ شده‌اید؟

من با تیم از ابتدا هم مشکلی نداشتم؛ ولی مربی قطعا نظر دیگری در ابتدای فصل درباره من داشت، اما در یک مقطع به من اعتماد کرد و من هم پاسخ خوبی به این اعتماد او دادم.

این ایده، فن گال بود که به لیورپول بروید؟

این تنها یک ایده بود ولی ازاین‌که آن را نپذیرفتم و در تیم ماندم خیلی خوشحال هستم.

در کنار این ظاهرا مطرح شده بود که بایرن شما را با ژکو تعویض کند؟

من در تمامی مصاحبه‌های اخیرم درباره تعویض شدن با ژکو صحبت کرده‌ام و گفته‌ام که چنین چیزی مطرح نبوده است.

چرا حالا در مرکز خط حمله بازی می‌کنید؟

اگر بخواهم جواب این سوال شما را داده باشم تاکتیک تیم را باید لو بدهم که کار منطقی نیست!

اما این‌که شما ناگهان به عنوان مهاجم نوک جلوتر از سایرین به بازی گرفته شدید و گل‌های زیادی می‌زنید برای همه جالب است.

اگر من عقب‌تر بازی کنم نمی‌توانم توپ بگیرم وحالا سیستم ما عوض شده و من برای هماهنگی با این سیستم به زمان نیاز داشتم. من با این سیستم جدید خودم راهماهنگ کرده‌ام و به موقع در موقعیت لازم هستم و گل می‌زنم.

گاهی این احساس را ندارید که توانایی هایتان در گلزنی کمتر مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته است؟

خیر ولی دوست دارم از این پس که بیشتر درباره خودم صحبت می‌کنم، فوتبال دوستان با توانایی‌هایم بیشتر آشنا شوند.

اگر در بایرن در خط حمله زوج جدیدی داشته باشید راندمان کار بهترمی شود یا این‌که ادامه بازی به عنوان تک مهاجم را ترجیح می‌دهید؟

قبلا من درباره این موضوع صحبت کرده‌ام. ما در بایرن هافبک‌های خوبی داریم که بیشتر اوقات در امر حمله به من کمک می‌کنند.

از این‌که گاهی توپ‌های بلند به شما نمی‌رسد و مدافعان شما را مهار کرده‌اند عصبی نمی‌شوید؟

بازی ما عمدتا براساس ارسال‌های بلند است و مهاجم باید صبور بوده و انتظار این را نداشته باشد که تمامی توپ‌های ارسالی به او برسد.

آرین روبن بازگشته و عادت دارد از سمت راست نفوذهایی را به داخل محوطه جریمه انجام دهد. این قضیه فضای کار شما را کم نمی‌کند؟

من از این بابت اصلا نگران نیستم و روبن مثل ریبری با من هماهنگ است.

جدا از این بابت نگران نیستید؟

من از بابت رسیدن پاسها و سانترهای آنها مشکلی ندارم واگر هر دوی آنها در زمین باشند بیشتر از این‌که در انتظار بازی هوایی باشم سعی می‌کنم برای دریافت پاسهای روی زمین حرکت و جاگیری کنم.

به نظر می‌رسد با گلزنی‌های اخیر اعتماد به نفس شما هم بالاتر رفته است!

من همیشه می‌دانستم توانایی هایم در چه حدی است اماوقتی یک بازیکن فقط 10 دقیقه برای حضور در زمین فرصت پیدا می‌کند سخت است روی معدود توپ‌های ارسالی در آن زمان کار کرد. من از مدت‌ها قبل می‌دانستم که به زمان و بازی‌های 90 دقیقه‌ای در بایرن احتیاج دارم تا خودم را اثبات و پیشرفت کنم.

برخورد‌هایی که با شما درتیم می‌شود هم تغییر کرده؟

قطعا این‌طور است چون من حالا بخشی از تیم اصلی هستم و می‌توانم روی نتیجه بازی‌ها تاثیرگذار باشم.

میرسلاو کلوزه در گفت‌وگویی عنوان کرده در نیم فصل دوم قصد دارد مهاجم شماره یک بایرن باشد. درباره این گفته او چه نظری دارید؟

طبیعی است اگر بگوید دوست دارد مهاجم شماره دو یا سه تیم باشد. شما تیتری برای چاپ نخواهید داشت البته من هم می‌دانم جایگاهم در بایرن مونیخ تضمین شده نیست و دلیل آن هم ساده است چون این تیم بایرن مونیخ است!

مجله کیکر 
مترجم: امیررضا نوری‌زاده

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها