شاندیز یکی از شهرهای ییلاقی و زیبای ایران در استان خراسان رضوی است که 17 آبادی دارد و معروفترین آنها روستاهای ییلاقی زشک و ابرده است.
این شهر کوچک به علت قرار گرفتن در دامنههای شمالی سلسله ارتفاعات بینالود و برخورداری از آب و هوای معتدل، آب فراوان، باغهای وسیع و مناظر طبیعی دیدنی به عنوان یکی از کانونهای عمده گذران اوقات فراغت مشهدیها و گردشگرانی از سراسر ایران و جهان به شمار میرود و باتوجه به طبیعت سرسبز، پوشش گیاهی، درختان انبوه و متراکم، رودخانه روان و ارتفاعات جنوبی و غربی شهر، در تابستانها، آب و هوایی خنک و زمستانهایی بسیار سرد دارد. بنابراین فصل بهار و تابستان بهترین زمان برای سفر به این شهر سبز رویایی است، هرچند زمستان آن منطقه هم در صورتی که خودتان را به یکی رستورانهای سنتیاش که با یک بخاری استوانهای بزرگ و سیاه گرم شده باشد، برسانید و در آن هوا و در جمع خانواده یا دوستان چای دور هم نوش جان کنید، خالی از لطف نیست.راستی ششلیک شاندیز را هم فراموش نکنید که شعبه دوم ندارد و اصلش را باید در همان شاندیز و کنار درختان سرسبز و صدای دلانگیز رودخانه و خنکای هوایش، نوشجان کرد؛ ششلیک غذای معروف شاندیز است که از شش تکه گوشت گوسفند با روش پخت مخصوص تهیه میشود و شهرت جهانی دارد.
اگر به دنبال نمادی در این شهر هستید، باید بگوییم که درخت چنار کهن و تاریخی شاندیز با قدمتی حدود 2700 سال، نماد این شهر است که در یک مقطع زمانی (حدودا 40 سال پیش) به عنوان نشان و آرم شهرداری شاندیز نیز به کار میرفته است و هنوز هم در مرکز شهر واقع است و حکایت از تاریخ دور و دراز این شهر دارد.
گیلاسهای درشت، سرخ و خوشمزهای هم که مشهدیها در تابستان نوش جان میکنند، محصول تولیدی باغی این شهر است.این شهر سوغات هم دارد و مهمترین سوغاتش هم صنایعدستی و بویژه پوستیندوزی است.
فاطمه مرادزاده / گروه ایران
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)