راویان نو

برخی دیگر به دلیل وابستگی‌های اعتقادی اقدام به نگارش کتاب‌هایی در حوزه سیره و شرح ‌احوال پیامبران و اولیای الهی کردند. شیوه‌های قدیمی تاریخ‌نگاری در دوره جدید متحول شد و در کنار راویان قدیمی، رسانه‌های نو اقدام به انتشار تاریخ حال کردند و نشر روزنامه و توجه به تاریخ شفاهی، عنایت به آثار دیجیتالی و دقت نظر در هر مانده تاریخی مانند نگاره‌ها، تصویرها و مسکوکات محصول رویکردهای جدید تاریخ‌نگاری است.

قرن حاضر به خاطر گسترش فضاهای ارتباطی و تکنولوژی به عصر انفجار اطلاعات شهره شد. رسانه‌های امروز در شکل و ابعاد مختلف همه شوونات زندگی انسان‌ها را درنوردیدند و جوامع انسانی را دستخوش تغییر و تحولات فراوان کردند. رایانه و نرم‌افزارهای پرشمار وابسته به آن از ابزارهای پرقدرتی هستند که امروزه در عرصه‌ رسانه جایگاهی مستحکم یافته‌اند.

نقش نرم‌افزارهای رایانه‌ای در تولید، تکثیر، تغییر و توزیع عکس، فیلم، موسیقی، متن و خبر و گزارش به‌گونه‌ای است که تمامی کسانی که به‌ شکلی با رسانه سر و کار دارند، خود را ناگزیر دیده‌اند به آن روی آورند و از توانمندی‌های شگرف آن بهره گیرند. یک مورخ با توجه به ابزارهای جدیدی که در اختیار دارد، می‌تواند ملموس‌تر به بیان وقایع و رخدادهای تاریخی بپردازد. به عبارت دیگر سندیت مدارک و منابع تاریخی با توجه به گزینه‌هایی مانند عکس و فیلم از اعتبار بیشتری برخوردار است. از سویی دیگر وجود رسانه باعث ارتباط بیشتر میان تاریخ‌نگاران و مخاطبان خواهد شد و یقینا گسترش تفکر و نگرش تاریخی در لایه‌های مختلف اجتماعی از جمله مزیت‌های این دوره از تاریخ‌نگاری است.گذشته از این باید در نظر داشت که تا قبل از پیدایش پدیده‌هایی چون فیلم، تئاتر، سینما و تلویزیون، مورخان برای بیان آموزه‌های تاریخی صرفا از قلم و کتابت استفاده می‌کردند و مهم‌ترین محصولات آنان یا تعلیم و تربیت بود یا ارائه آخرین تحقیقات پیرامون یک رویداد در قالب نگارش اثری مکتوب؛ اما در دوره جدید مورخان دریافتند که می‌توانند از ابزارهای دیگری چون سینما و تلویزیون نیز برای بیان داده‌های تاریخی خود استفاده کنند. البته ممکن است که چنین فیلم سینمایی تاریخی‌ای از استناد کافی برخوردار نباشد و با بهره‌گیری از جنبه‌های درام تصویری نه‌چندان منطبق با شواهد تاریخی ارائه شود. با این حال باید در نظر گرفت که کمترین فایده چنین تصویری، تعمیق بخشیدن به تفکر تاریخی در میان توده‌های جامعه است.

در حال حاضر با گسترش ابزار ارتباطی، گرایش مورخان و تاریخ‌نویسان به تخصصی‌تر کردن زمینه‌های پژوهشی بیشتر شده است. در کنار سایر روش‌های تاریخ‌نگاری پرداختن به جنبه‌هایی چون تاریخ شفاهی و تاریخ محلی بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. حتی در عرصه سایبری نیز می‌بینیم که برخی با ایجاد وبلاگ و سایت به شرح احوال و آثار خود می‌پردازند و در قالب یک وقایع‌نگار روزانه به ایفای نقش می‌پردازند. چنین رویکردی از نتایج پیدایش رسانه‌های جدید است. رسانه های جدید شرایطی را فراهم می کنند تا تاریخ نویسی همگانی شودکه این امر می تواند اثرات مثبت و منفی خاص خود را داشته باشدکه ازحوصله این نوشته خارج است.