خیال بازی با سفر

همه سفر که بستگی به سهمیه باقیمانده بنزین کارت سوخت شما ندارد، اصلا ربطی به داشتن و نداشتن اتومبیل شخصی هم ندارد. می‌دانیم خرج کردن بنزین این روزها کمی سخت شده است و شاید راه‌های کشور آنطور که باید هموار نباشد و اتوبوس‌ها و قطارها آنطور که شما می‌خواهید راحت نباشند، اما مهم مقصد است.

قطار درجه یک به مقصد سفرتان که پیدا نکردید، رضایت بدهید به همان صدای تلق و تلوق قطارهای فرسوده‌تر، بنشینید کنار پنجره و نگاه کنید به مسیر رفتن، به جاده‌ها و ریل‌ها و خیالپردازی کنید. جواب می‌دهد، باور کنید! خوبی سفر همین است. بد هم که بگذرد خوب است.

در شمال ایران می‌شود در کنار درخت‌های سوگوار و آتش دیده، ردی از جوانه‌های سبز را هم دید. دل سپرد به نسیم خنک و ملایمی که ردی از سوز زمستان درش نیست و بوی بهار می‌دهد. کنارتر اگر به دیدار دریاچه سابق ارومیه رفتید، می‌توانید چند سال پیش را تصور کنید.

رویایی که روبروی چشمان حیرت زده دوستداران طبیعت ایران در حال خاموشی است. می‌توان چند فریم عکس از آن گرفت و قاب کرد تا بعدترها حداقل نسل‌های بعدی بدانند آن نقطه آبی‌رنگ کوچکی که روی نقشه ایران بود روزی روزگاری بزرگ‌ترین دریاچه داخلی ایران و دومین دریاچه آب‌شور دنیا بوده است. اگر دلش را ندارید به تماشای جنوب بنشینید.

جنوب ایران هنوز آنقدر جذابیت‌های پنهان و نادیده دارد که بتوان با آن یک هفته که هیچ، یک فصل را به تماشا نشست و سر کرد.جزایر قشم، هرمز، هنگام و لارک با سواحل زیبا و چشم‌انداز زیبایش گنج گردشگری ایران است، این جزایر طبیعت بکر و حیرت‌انگیزی را در دل خود نهفته دارند. هرمزگان،گوهر دست نخورده دیگر جنوب است.

سفر به هرمزگان از هوا و زمین میسر است. اما سفر زمینی، مخصوصا با قطار لطفی دیگر دارد. می‌توانید طبیعت بکر استان را از پنجره قطار بنگرید که دره‌هایی عمیق و نخلستان‌هایی انبوه در مسیر قطار تهران ـ بندرعباس در آن به چشم می‌خورد.