فیل مصری انقلابش را آغاز کرد

به گزارش ایسنا، روزنامه فرامنطقه‌ای القدس العربی، در تحلیلی تحت عنوان "فیل مصری انقلابش را آغاز کرد" می‌نویسد:

«سوالی که در محافل سیاسی و رسانه‌ای دنیا و همچنین جهان عرب مطرح بود، این بود که کدام کشور شاهد انتفاضه‌ای مشابه انتفاضه تونس خواهد بود و در این میان مصر، اردن و یمن به دلیل بحران وضعیت معیشتی در این کشورها و درخواست ملت‌هایشان برای اصلاحات، جزو کشورهای کاندیدای این امر بودند.

تظاهرات پرجنجالی که روز سه‌شنبه در بیش از پنج شهر مصر روی داد و هزاران تن از مردم این کشور به ویژه قشر جوان مصر در آن شرکت نمودند، چه بسا سرآغازی برای انتفاضه‌ پیش‌بینی شده و مورد انتظار در این کشور باشد.

مصری‌ها از الگوی تونس الهام گرفته‌اند و این به وضوح در شعارهایی که تظاهرکنندگان در تظاهرات روز سه‌شنبه سردادند، مشاهده می‌شد؛ شعارهایی همچون "ای مبارک ای مبارک هواپیما در انتظار توست" و یا "زین‌العابدین حالا نوبت کیست؟"

وضعیت معیشتی در مصر سه برابر بدتر از وضعیت معیشتی در تونس است تا جایی که درآمد سالانه هر فرد در تونس حدود 3000 دلار است، اما متوسط درآمد سالانه هر فرد مصری در بهترین شرایط از 800 دلار بالاتر نمی‌رود. بیش از 60 میلیون مصری زیر خط فقر زندگی می‌کنند و بر اساس معیارهای سازمان ملل متحد کمتر از دو دلار در روز درآمد دارند.

چه بسا، نبود اصلاحات سیاسی، سرکوب شهروندان توسط نیروهای امنیتی و فاصله طبقاتی بین قشر ثروتمند و فقیر جامعه همه و همه جزو عواملی باشد که مصر را مانند دیگر کشورهای عربی به نقطه‌ انفجار رسانده است.

مردم مصر به دلیل برخورد حقیرانه و نامناسب نظام حاکمشان احساس حقارت و اهانت می‌کنند و این احساس به شکلی آشکار در تحریم نسبی انتخابات اخیر مجلس شعب (مردم) مصر که به پیروزی حزب حاکم و کسب اکثریت کرسی‌های پارلمان توسط این حزب انجامید، انعکاس یافت.

نظام مصر از تحریم و بی‌توجهی مردمی به انتخابات درس نگرفت و تلاش کرد تا با تاکید بر شفافیت و سالم بودن انتخابات این بی‌توجهی را نادیده بگیرد و حتی از این فراتر رفته و با تقلب ساده لوحانه در انتخابات که به شکست نامزدهای دو حزب بزرگ این کشور یعنی اخوان‌المسلمین و الوفد انجامید، مردم را بیش از پیش تحقیر نموده و نادیده گرفت.

مردم مصر همانند ملت تونس فقط نان نمی‌خواهند بلکه عزت، آزادی و اصلاحات سیاسی می‌خواهند و به نظر ما نظام حاکم مصر آماده برآوردن این نیازها و خواسته‌ها نیست و با اقداماتش از جمله پافشاری بر شیوه سرکوب در تعامل با این تظاهرات اعتراض‌آمیز همچون گذشته این مساله را به اثبات رسانده است.

در این میان، مساله قابل توجه حضور بیش از 30 هزار نیروی امنیتی در خیابان‌های اصلی قاهره برای سرکوب تظاهرات روز سه‌شنبه بود که حتی در برخی اماکن تعداد این نیروها بیش از تظاهرکنندگان بود، اما سخت است که بگوییم راهکاری که در گذشته نتیجه داد، در تظاهراتی مثل تظاهرات روز سه‌شنبه نیز نتیجه خواهد داد.

چرخ تغییر در مصر به حرکت درآمده است. درست است که حرکت آن کند و آرام است، اما مسلما تاثیر آن بسیار قوی‌تر و بیشتر خواهد بود. مردم مصر از نظر حجم و بزرگی شبیه یک فیل هستند و فیل هنگامی که برخیزد هر آنچه را که بر سرراهش باشد، بدون رحم و شفقت نابود می‌کند.

تغییر در مصر یعنی تغییر در کل منطقه و این همان چیزی است که خانم هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا را به این امر واداشته که از تمامی طرف‌ها بخواهد خویشتن‌داری کنند.

اما درخواست خانم کلینتون کمی دیر مطرح شده است، زیرا ما معتقدیم که خفقان در مصر بسیار شدید است و روزهای آینده پر از تحولاتی خواهد بود که آمریکا و هم‌پیمانان اسرائیلی و عرب میانه‌رو‌ اش را در منطقه خوشحال و مسرور نخواهد کرد.»