خاص‌ترین جایزه آقای خاص

خوزه، مربیگری را خیلی زود و با تیم ناشناس «لیبرا» آغاز کرد؛ تیمی که با مورینیو در عین شگفتی در لیگ پرتغال پنجم شد. این اولین قدم بود برای رسیدن به هدف‌های بزرگ. مورینیو سپس به پورتو رفت. این تیم را قهرمان لیگ، جام حذفی و سوپرجام پرتغال کرد. با آنها قهرمان جام یوفا شد و سال بعد هم لیگ قهرمانان اروپا را برد. یکی از خاطره‌انگیزترین شب‌های مورینیو همان شبی بود که پورتو، منچستریونایتد را در اولدترافورد حذف کرد و لقب آقای خاص را گرفت. شاید به همین خاطر هم چلسی، این مربی پرتغالی را جذب کرد تا به همه آن جام‌هایی که طی 50 سال گذشته نرسیده بود، برسد. مورینیو چلسی را پس از نیم قرن، برای 2 سال پیاپی قهرمان لیگ برتر انگلیس کرد. یک جام اتحادیه، دو جام کارلینگ و یک جام خیریه را هم به این فهرست اضافه کنید. بعد از آن نوبت به اینتر رسید که آرزوهایش را با مورینیو برآورده کند. آبی و سیاه‌های میلانی با آقای خاص 2 جام قهرمانی سری A، جام حذفی و سوپر جام ایتالیا را کسب کردند و پس از سال‌ها قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شدند و مورینیو 47 ساله که حالا سرمربی رئال مادرید است، جایزه بهترین مربی سال 2010 فوتبال را به خاطر همین 5 جام آخرش گرفت.

طبیعی است که این پایان جاه طلبی‌های این مربی جوان نباشد. «می‌خواهم سرمربی تیم ملی کشورم شوم.» مورینیو این را اندکی پس از بردن جایزه مربی سال گفت و ادامه داد: «البته پس از آن که با رئال مادرید، به تمام خواسته‌هایم رسیدم، آرزوی نشستن روی نیمکت تیم ملی پرتغال را دارم.»خوزه که به نظر می‌رسد اهداف بزرگش هیچ گاه تمامی ندارد، درقبال معرفی لیونل مسی به عنوان بازیکن سال 2010 نیز بی‌تفاوت نماند تا خاص بودنش را در اینجا هم نشان دهد: «من به مسی به خاطر بردن این جایزه تبریک می‌گویم، اما مایه تاسف است که ژاوی به عنوان مرد سال معرفی نشد. همچنین شرم‌آور است که ما وسلی اشنایدر و رونالدو را در مراسم بهترین‌های 2010 نمی‌بینیم.»

رضا پورعالی / گروه ورزش