شاد کردن مردم اهمیت بیشتری دارد

وقتی فیلمنامه را خواندم متوجه شدم حال و هوایی کاملا متفاوت از فیلمنامه‌های انیمیشنی موجود دارد و می‌توان کار تازه‌ای را همراه با آن انجام داد. برای همین، یک لحظه هم وقت را تلف نکردم و قبول کردم که به جای کاراکتر اصلی قصه صحبت کنم. به اعتقاد من این روزها فقط آن دسته از فیلم‌های انیمیشن با موفقیت و استقبال تماشاچی روبه‌رو می‌شوند که حرف تازه‌ای برای گفتن داشته باشند و کاراکترهای جدیدی را ارائه کنند. موفقیت دو انیمیشن «من نفرت‌انگیز» و «چگونه هیولای خود را تعلیم دهید» اثبات کننده این ادعا هستند.

البته سازندگان فیلم نمی‌خواستند تغییر زیادی در صدایم به وجود بیاورم. آنها به من گفتند لحن صدایت باید کمی متفاوت از صدای واقعی خودم باشد. آنها خواستند طوری صحبت کنم که انگار دارم به جای یک آدم خیلی مهم حرف می‌زنم. برای خلق یک لحن معقول و منطقی صحبت زیادی با تام مک‌گراس کارگردان فیلم داشتم و با همکاری و کمک او به این لحن رسیدیم. قرار بود صدای من طوری به گوش تماشاچی برسد که نوعی احساس عدم قطعیت و عدم امنیت بکند.

تام از بداهه‌سازی در طول کار استقبال می‌کرد و به همین دلیل، من و بقیه صداپیشه‌ها را تشویق کرد که این کار را انجام دهیم. یکی از شانس‌های بزرگ من این بود که می‌توانستم با همکاری تینافی این کار را به صورت 2 نفره انجام دهیم. هر دوی ما هم از این مساله استقبال کردیم. واقعیت مسلم درباره محصولات انیمیشن این است که صدا مهم‌تر از تصویرهای نقاشی شده است و این نکته به صداپیشه‌ها این امکان را می‌دهد که چیزهای تازه‌ای از خودشان خلق کرده و به مورد اجرا بگذارند.

واقعا از همکاری با تام لذت بردم. تنها تجربه قبلی‌‌ام در زمینه انیمیشن «جورج کنجکاو» بود که موفقیت زیادی در جدول گیشه نمایش کسب نکرد. آن زمان دلسرد شدم و به‌خودم گفتم دیگر با یک پروژه انیمیشنی همکاری نخواهم کرد. اما «مگامایند» یک تجربه کاملا متفاوت بود و نظرم را در رابطه با فیلم‌های انیمیشن عوض کرد. به همین دلیل، اگر پیشنهاد تازه‌ای در این باره بشود، خیلی دوست دارم که دوباره صدایم را به یک کاراکتر کارتونی قرض بدهم. به هر حال، من یک بازیگر حرفه‌ای‌ام و باید آمادگی حضور در هر نوع کار و فعالیت سینمایی را داشته باشم.

سینمای کمدی را دوست دارم. از دوران کودکی دوست داشتم فیلم‌های کمدی و آثار چارلی چاپلین و باسترکیتن را تماشا کنم. ژانر کمدی چیزهایی در درون خودش دارد که بقیه ژانرها ندارند. همچنین، بازی در نقش‌های کمدی خیلی سخت است و شما تلاش مضاعفی باید بکنید تا بتوانید نقش دلخواه خود را بازی کنید. در عین حال، این علاقه به مقدار زیادی به نوع پرورش من و محیطی که در آن بزرگ شدم مربوط می‌شود. ما در منطقه‌‌‌ای در کالیفرنیا زندگی می‌کردیم که بسیار سرد و بی‌روح بود و حوصله آدم را سر می‌برد. به همین دلیل، همیشه این حس و اشتیاق را داشتم که با کارهای کمدی سر آدم‌های دوروبرم را گرم کنم و آن سردی و بی‌روحی محیط را کاهش بدهم. در آن دورانی که نوجوانی‌‌ام را سر می‌کردم، هیچ چیز دیگری بجز کمدی نبود که بتواند اوقات فراغتم را پر کند.

مطمئن نیستم بتوانم این جور نقش‌‌ها را خوب بازی کنم. برای همین است که شما عناصر کمدی را در تمام کارهایم می‌بینید. با این حال، هیچ وقت خودم را یک دلقک فرض نکرده‌ام. شاد کردن آدم‌ها برایم اهمیت بیشتری دارد و خیلی خوب می‌دانم که انجام این کار، چندان هم ساده نیست.

امیدوارم این اتفاق بیفتد. این فیلم یک کار انیمیشن اصیل است و قصه و شخصیت‌های خیلی خوبی دارد. اگر قرار شود دنباله‌ای روی آن ساخته شود،‌ خیلی خوشحال می‌شوم که دوباره با سازندگانش همکاری داشته باشم.

منبع: رویترز / ترجمه: کیکاووس زیاری