فلسفه نزدیک شدن ‌به چیزهای غیرفلسفی

گاهی از خودمان سوال می‌کنیم از کجا و بهر چه آمده‌ایم؟ یا سوال می‌کنیم بالاخره جبر یا اختیار؟ اخلاق نسبی یا مطلق؟ یا هزار هزار سوال عمده دیگر که شما می‌توانید فهرست کنید و اسمش را بگذارید مسائل فلسفی. یا از خودمان سوال می‌کنیم چطور باید سر دوراهی تصمیم بگیریم؟ چطور بی‌رودربایستی به دوستم بگویم نه؟ چطور با اعتماد به نفس حرفم را بزنم؟ جواب این سوال‌ها را هم در دسته مهارت‌های زندگی قرار می‌دهیم، اما بعضی وقت‌ها هم سوالات ما شکل حقیرتری دارند. مسائلی که شاید در روز با تعداد بی‌شماری از آنها مواجه می‌شویم و به لطایف‌الحیلی آن را رفع و رجوع می‌کنیم. مثلا این مساله که با زیپ در رفته شلوارمان چه کنیم؟ (خنده‌دار است؟) یا با این شیر آب که چکه می‌کند چه کنیم؟ یا چه فکری می‌شود برای بوی بد یخچال کرد؟ چطور شوفاژ را هواگیری کنیم؟ می‌توانیم این مانتو را کمی تنگ کنیم؟ با این کفش گشاد چه کنیم؟ و به همان ترتیبی که به فهرست مسائل کلان افزوده‌اید می‌توانید به فهرست این کارهای کوچک نیز اضافه کنید و به احتمال زیاد برای تکمیل این فهرست آمادگی بیشتری هم دارید. پس می‌بینید که این مسائل جزئی هم سهم مهمی در زندگی دارند. گاهی یکی از همین مسائل جزئی تغییرات بزرگی در زندگی ما ایجاد می‌کنند و سرنوشت‌ساز می‌شوند. مثلا اگر می‌توانستید پنچری ماشین را بگیرید، زودتر می‌رسیدید و مصاحبه کاری‌تان را از دست نمی‌دادید. در مواجهه با این مسائل جزئی ما ناگزیر دو راه داریم؛ یا مهارت حل کردنش را داریم و در نتیجه حلش می‌کنیم یا از حل این مساله می‌گذریم و بابتش هزینه می‌کنیم که البته همیشه بسادگی و با سرعت اتفاق نمی‌افتد. برای ما که در آستانه و آغاز راه هستیم و کم و بیش حامیانی هم داریم و به تبع آن شاید مسوولیت کمتری، دامنه این مسائل کوچک چندان گسترده نیست و البته اهمیتش هم هنوز چندان آشکار نشده.

پدر، مهتابی‌های سوخته را عوض می‌کند و مادر با چند تا کوک ساده مانتوی گشاد را اندازه می‌کند، اما ضرورت‌ها جایی ما را وادار می‌کند آستین‌ها را بالا بزنیم. پس بد نیست برای این حل مسائل کوچک زندگی هم جایی باز کنیم. گاهی سفت کردن پیچ دسته عینکمان به اندازه حل‌کردن یک مساله بزرگ شیرین است.