حرمت‌‌داری برای دیالوگ‌های محرم

عده‌ای هم هستند به تماشای یک فیلم می‌روند یا یک سریال را پی‌گیری می‌کنند؛ فقط به این دلیل که از نویسنده و کارگردان آن شناخت دارند و می‌دانند که او دیالوگ نویس خوبی است و درباره دیالوگ‌هایی که برای شخصیت‌های فیلمنامه‌اش می‌نویسد، فکر می‌کند و آنها را به گونه‌ای طراحی می‌کند که در خدمت شخصیت‌پردازی باشد. اما واقعیت این است که این نویسنده‌ها در سینما و تلویزیون ما خیلی اندک هستند. از میان آنها می‌توان به زنده‌یاد علی حاتمی، بهرام بیضایی، مسعود کیمیایی، ناصرتقوایی، حسن فتحی، علیرضا نادری و... اشاره کرد. داوود میرباقری هم در میان فیلمنامه‌نویسان و کارگردانان تلویزیون که به ساخت آثار تاریخی علاقه‌مند است یکی از بهترین‌‌هاست. هنوز هم هستند بسیاری از علاقه‌مندان سریال امام علی(ع) که دیالوگ‌های این سریال را به خاطر دارند. اکنون هم که سریال مختارنامه از این کارگردان در حال پخش است، بسیاری از بینندگان این سریال دیالوگ‌های آن را به ذهن می‌سپارند و در مکالمات روزمره هرجا که لازم ببینند از آنها استفاده می‌کنند. محرم از امروز آغاز می‌شود.ماهی که عاشورای حسینی در آن واقع است. عاشورا، روزی که بین اهل حق و اهل باطل دیالوگ‌های زیادی رد و بدل شد. سخنانی که می‌تواند برای همیشه تاریخ، بین آدم‌هایی که پیرو حق هستند یا در راه ظلم قدم برمی‌دارند به نوعی رد و بدل شود. اما آیا همه آنهایی که ادعای فیلمنامه‌نویسی دارند، آنقدر توانمند هستند که این سخنان را به دیالوگ‌هایی به یادماندنی تبدیل کنند؟ حتی اگر اثری که آنها می‌نویسند درباره آدم‌های معمولی باشد که در ماه محرم در مسیری متفاوت قدم می‌گذارند. این شخصیت‌ها اگر قرار است با محرم و به یاد امام شهیدان متحول شوند بهتر است دیالوگ‌هایشان هم کمی حال و هوای آزادگی حسین(ع) را داشته باشد نه تقلیدی باشد از دیالوگ‌های به اصطلاح قیصری.