رایانه هایی با سرعت نور

هنگامی که می خواهید بگویید درباره سرعت بالا صحبت کنید، معمولا چه چیزی را مثال می زنید؛ درست است. سرعت نور در میان مردم به عنوان معیاری برای سرعتهای بالاست ; اما تا به حال فکر کرده اید که آیا می شد

کد خبر: ۳۶۹۳۶

رایانه ها هم با سرعت نور کار می کردند؛
اگر به چنین چیزی فکر کرده اید، باید بگوییم که در آینده نه چندان دور آرزوی شما برآورده خواهد شد. می پرسید چگونه؛ پس تا انتهای این مطلب با ما باشید.
ارتباطات مبتنی بر نور تا به حال تنها بخشی از قلمروی شرکتهای بزرگ ارتباطی و شبکه های بزرگ و عظیم فیبر نوری بوده اند، چون موادی مانن indium phosphide و gallium arsenide که برای کنترل فوتون های نوری - بلوک های اصلی سازنده نور - لازم بود ، گرانقیمت بودند; اما اخیرا محققان در شرکت اینتل به نتایج جالبی دست یافته اند.
بنابر خبر منتشر شده در روز 11 فوریه (22 بهمن) ، متخصصان این شرکت توانسته اند از سیلیکون برای کنترل نور استفاده کنند که این امر می تواند به علت در دسترس بودن سیلیکون باعث کاهش هزینه شود.
در گزارش ارائه شده از این تحقیقات محققان گفته اند که توانسته اند یک میلیارد بیت اطلاعات را در هر ثانیه کد کنند که این مقدار 50 برابر سریع تر از تجارب قبلی با سیلیکون بوده است.
همچنین در این گزارش اشاره شده است که این متخصصان می توانند طی چند ماه این سرعت را به 10 برابر افزایش دهند.پت گلسینگر ، مدیر ارشد بخش فناوری شرکت اینتل اعتقاد دارد که این کار ، گامی مهم در ساخت تجهیزاتی است که داده را در درون یک رایانه با سرعت نور به حرکت در می آورند.
اینتل بر این باور است که این یافته می تواند در ارتباطات بین سرورها در مراکز داده ای مفاهیم بهتری پیدا کند. همچنین این فناوری می تواند بتدریج به رایانه های شخصی و حتی تجهیزات مصرفی الکترونیکی نیز راه پیدا کند.
گلسینگر در این باره می گوید: این فناوری با مرور زمان تغییرات زیادی روی صنعت می گذارد و تجهیزات و برنامه های جدیدی را فعال می کند. برای مثال با کمک این فناوری می توان سرعت اینترنت را افزایش داد، رایانه هایی با سرعت بیشتر و کارایی بالاتر ساخت و برنامه هایی مانند سیستم های تشخیص بینایی را که به عرض باند بالا نیاز دارند ،فعال کرد.
برخلاف الکترون ها که در حال حاضر روی سیمهای مسی جریان دارند ،فوتون های نوری دچار مشکلاتی همچون برخورد و مداخله با یکدیگر و یا کندی بسته های اطلاعاتی نمی شوند; اما همه می دانیم که رایانه ها تنها از صفر و یک سر در می آورند و فوتون نوری برای آنها قابل درک نیست.
پس بهتر است ببینیم که نور چگونه به اطلاعات دیجیتالی صفر و یک تبدیل می شود.
کارشناسان اینتل دستگاهی با نام modulator ساخته اند که وظیفه تبدیل نور به الگوهایی را به عهده دارد که قابل ترجمه به صفر و یک های دنیای دیجیتال هستند.
یک شعاع نور با عبور از سیلیکون 2 قسمت می شود. سیلیکون بخشهایی مشابه ترانزیستورهای ریز دارد که 2 شعاع را نسبت به یکدیگر تغییر فاز می دهند.
در نتیجه هنگامی که 2 شعاع مجددا به هم می پیوندند و از سیلیکون خارج می شوند ، دامنه تغییر می کند و نور از خاموش تا روشن تغییر می یابد و به عبارت دیگر با فرکانس 1 گیگاهرتز یا 1 میلیارد بار در ثانیه خاموش و روشن می شود و بدین طریق داده ها کد می شوند.
برای این کار از اشعه مادون قرمز استفاده می شود تا بتواند از سیلیکون رد شود. Mario Paniccia، مدیر این تحقیقات در شرکت اینتل ، در این باره می گوید: همان طور که سوپرمن با داشتن قدرت بینایی اشعه ایکس می توانست پشت دیوارها را ببیند ، شما هم می توانید با داشتن بینایی مادون قرمز از درون سیلیکون ببینید!
این اشعه امکان عبور نور از سیلیکون را فراهم می کند و ضمنا همان طول موجی است که معمولا برای ارتباطات نوری به کار گرفته می شود.
اینتل بر این باور است که طی 5 تا 10 سال آینده صنعت رایانه و ارتباطات چالشی را برای دسترسی به داده بیشتر و با سرعت بالاتر پیش رو دارد.
مشتریان به جای عکس و یا قطعه ای از یک فیلم ، به دریافت فیلمهای کامل خواهند پرداخت. علاوه بر حجم ، کاربران به سرعت بالاتری برای دسترسی نیز نیاز خواهند داشت.
به همین دلیل است که اینتل به روشهایی همانند این فناوری روی آورده است تا بتواند پاسخگوی نیاز کاربران باشد. فوتونیک می تواند پهنای باند بسیار بیشتری را نسبت به شبکه های مسی فعلی در اختیار کاربران قرار دهد.
همچنین می تواند چند سیگنال را به طور همزمان و بدون هیچ برخوردی منتقل کند، اما آیا همین فناوری در نسلهای جدید پروسسورهای اینتل به کار گرفته خواهند شد و آیا رایانه های ما به سرعت نور دست خواهند یافت؛
گذشت زمان پاسخ این سوالات را روشن خواهد کرد.