خطر در کمین خرس سیاه آسیایی

منطقه بهراسمان در جنوب کرمان که به عنوان زیستگاه اصلی خرس سیاه آسیایی در این استان شناخته می‌شود، بشدت تحت تاثیر آسیب‌های ناشی از خشکسالی و چرای بی‌رویه دام روستاییان است که حاصلش از دست رفتن گونه‌های مورد تغذیه خرس یعنی بنه، بادام، زیتون وحشی، راز و خرماست.

مدیرکل محیط زیست استان کرمان در این ارتباط به «جام‌جم» می‌گوید: در چنین شرایطی حیوان ناگزیر می‌شود جهت تهیه غذا به مراکز مسکونی، روستاها و مراکز کشاورزی روبیاورد و بالطبع خساراتی را به کشاورزان وارد می‌کند. طبیعتا در چنین شرایطی ترس از مواجهه با خرس و آسیب‌های احتمالی وارده از سوی حیوان، روستاییان را که غالبا اسلحه‌های غیرمجاز هم دارند به اقدامات تدافعی وامی‌دارد که حاصلش ایجاد تهدید جدید برای این‌گونه در حال انقراض است. البته خوشبختانه طی 2 سال اخیر موردی از کشته شدن این حیوان را در منطقه نداشته‌ایم.

دامنگیر با اشاره به اقدامات حفاظتی صورت گرفته از سوی محیط زیست کرمان اضافه می‌کند: قرار است 2 پاسگاه حفاظتی جدید در منطقه احداث شود و برنامه‌های جدیدی را هم برای آموزش بومیان و افزایش فرهنگ حفاظت از این گونه‌های باارزش در دست داریم. با این حال، وجود معادن بی‌شمار در مناطق مختلف استان کرمان نیز منجر به دخالت اداره صنایع در زمینه اجرای طرح‌های ارتقای سطوح حفاظتی ما می‌شود که درصددیم با مذاکراتی این مشکلات را نیز مرتفع کنیم.

از سوی دیگر هادی بهمنی، کارشناس ارشد محیط زیست با اشاره به آخرین برآورد انجام شده در منطقه و تایید حضور 17 تا 31 قلاده از گونه خرس سیاه آسیایی می‌گوید: آنچه در زیستگاه این حیوان ضرورتش بشدت احساس می‌شود، یکی تحت حفاظت قرار گرفتن هرچه سریع‌تر منطقه و دیگر تصحیح دیدگاه مخدوش شده بومیان نسبت به خطرآفرین بودن این حیوان برای جان مردم است. چراکه 2 اتفاق طی 2 سال اخیر، به طور کاملا تصادفی منجر به مواجهه تدافعی خرس با روستاییان منطقه و زخمی شدن آنها و همین‌طور مرگ یکی از زخمی‌شدگان به علت عدم رسیدگی‌های پزشکی شد.وی تاکید می‌کند: راه‌حل اصلی برای مرتفع شدن این دیدگاه ارائه خدمات و رسیدگی‌های درمانی و پزشکی از سوی محیط زیست منطقه به روستاییان در هنگام بروز حوادث احتمالی است. گرچه خرس آسیایی گونه‌ای انسان‌گریز است، ولیکن در صورت مواجهه نزدیک از روی ترس و حفاظت از خود به انسان حمله می‌کند.

به هر حال آنچه در حال حاضر شاهد آن هستیم آن که، خشکسالی و کمبود مواد خوراکی و نیز نبود فرهنگ حفاظتی عمومی توسط بومیان منطقه و حتی 2 جاده اصلی عبوری که از جیرفت به کرمان می‌روند از عوامل تهدید یک گونه جانوری ارزشمند در حال انقراض جنوب استان کرمان محسوب می‌شوند.در چنین شرایطی طبیعی است که دوستداران محیط زیست کرمان هم‌اکنون نگران به خطر افتادن چرخه زندگی این حیوان باشند و از مسوولان محیط زیست بخواهند که حفاظت از این گونه‌های بی‌نظیر را یکی از اولویت‌های کاری خود قلمداد کنند.

پونه شیرازی / گروه ایران