با مسافر سرزمین دلها
هنگامه وصال
از وقتی احرام بستی و راه مکه را پیش رو قرار دادی، آرامش و سکون و مهربانی یار تو شد برای سفر به سرزمین دلدادگی. چشمان تو مثل دیگر همسفران خیره راه میشود و راننده همچنان کلاف جاده را در دست دارد و به پیش میرود.
هنوز در سراب خیال خود فرو رفتهای که در شکاف کوه ها، خود را کنار دروازه شهر میبینی. این همان شهری است که به دست مسلمانان فتح شد، محبوب ترین شهر نزد خدا. شهری که در بیست و چند آیه و نشانه قرآنی از آن به عظمت یاد میشود. شهری که پیامبر خاتم (ص) هنگام هجرت به مدینه در وصف آن فرمود: «تو محبوبترین شهرها و محبوبترین مکان در روی زمین نزد خدای تعالی هستی و اگر مشرکان مرا بیرون نمیکردند هرگز از آن خارج نمیشدم.»
بار و بندیلات را کنار نگذاشته، عطش حضور در خانه حضرت دوست تو را بیتاب میکند. میآیی به سمت همین خانه که قبله دلهای بیقرار است. اضطراب وجودت را احاطه میکند. ورود به این خانه آدابی دارد. با پاهای لرزان، پا به پای همسفران قدم برمیداری. میگویند باید از بابالسلام وارد شوی. پلهها را پایین و بالا میروی. وارد میشوی. هنوز نگاهت را پایین انداختهای. سجده شکر به جای میآوری و تو که برای پناهندگی آمدهای، این آداب پناهندگی توست! دغدغههایت را پایان میدهی. نگاهت را به کعبه خیره میکنی.
میگویند در اولین نگاه به کعبه، هرچه از خدا بخواهی به تو عطا میکند. هر چه نگاه میکنی، دلت آفتابیتر میشود. باید برخیزی و بروی طواف. یادت باشد طواف را باید از حجرالاسود آغاز کنی. سنگی که یادگار بهشت است و همراه حضرت آدم فرود آمد.
همان سنگی که شاهد پیمان جناب آدم با خدا بود. سنگی بر جای مانده از همه عمر تاریخ و مصون بوده از توفان نوح و همه سیلها و غارتها. حجرالاسود عهد و پیمان بنیآدم با خالق یکتا را همیشه نظاره خواهد کرد. در هر دور از سلام تو به حجرالاسود سلام میدهی.
محمد خامه یار
گفت و گو
