نگاه پرسپولیس به جایگاه استقلال و ذوب‌آهن

به هر حال هفته چهاردهم به رغم غیبت سپاهان می‌تواند به بسیاری از اما و اگرها پاسخ دهد و شاید بخشی از فشردگی زیاد جدول در تمام مناطق بالا، پایین و حتی میانی تعدیل شود. لیگی که تا به حال هیچ یک از تیم‌هایش نتوانسته‌اند به استاندارد قهرمانی یعنی میانگین 2 امتیاز به ازای هر مسابقه برسند و همین امر باعث شده تا هیجان و جذابیت در آن به اوج برسد. حالا با 5 امتیازی که فینالیست لیگ قهرمانان آسیا یعنی ذوب‌آهن در دو مسابقه اخیرش هدر داده، تعقیب‌کنندگانش امیدوارند خیلی زود و تا قبل از فرارسیدن نیم فصل شاگردان ابراهیم‌زاده را از صدر جدول پایین بکشند.

برای قوی سپید خزر، این روزها شرایط خوب پیش نمی‌رود. در واقع به نظر می‌رسد پیروزی بر پرسپولیس در هفته دهم اصلا به شاگردان پورغلامی نساخته است چرا که بعد از این مسابقه فقط یک برد نفس‌گیر در وقت اضافه مقابل ایرانجوان بوشهر در جام حذفی داشته‌اند و طی 3 بازی متوالی لیگ فقط 2 امتیاز از مصاف با شهرداری و پاس گرفته‌اند. البته اوضاع فولاد هم تا پیش از هفته سیزدهم تعریفی نداشت ولی پیروزی یک ـ صفر خانگی مقابل شاهین بوشهر به لطف درخشش میثاق معمارزاده باعث شد شاگردان جلالی سر و شکلی به وضعیت امتیازی خود بدهند.

فولاد که به لطف همین 3 امتیاز هفته قبل با جهشی خیره‌کننده خود را به رده هفتم جدول رده‌بندی رسانده، خوب می‌داند که به خاطر فاصله کم امتیازات با یک باخت می‌تواند دوباره خیلی از تیم‌ها و از جمله همین ملوان را بالای سر خود ببیند و برای پرهیز از این مورد ناگوار، مجید جلالی باید تمام دانش و تجربه خود را در ورزشگاه پیر انزلی به کار بگیرد. البته فرهاد پورغلامی هم باید به این نکته توجه کند که تیم‌های جلالی همواره جزو متخصصان ضدحمله هستند و اگر ملوان‌ها بخواهند بی‌گدار به آب بزنند ممکن است به سختی توسط قرمزهای اهوازی عقوبت شوند ولی در نقطه مقابل، ملوان هم باید راهکاری برای رخنه در دفاع فولاد پیدا کند؛ دفاعی که تا به اینجای کار توانسته آمار خوبی از خود برجای بگذارد و جزو خوب‌های لیگ دهم باشد.

پیکان با حمید علیدوستی تازه داشت جان می‌گرفت و هنوز شیرینی پیروزی مقابل صنعت نفت کاملا در کام سفید و آبی‌ها نرفته بود که حالا مجبور شدند به یکی از پردردسرترین ورزشگاه‌های لیگ برتر بروند. تبریز و ورزشگاه یادگار امام (ره)‌ با تماشاگران پرشور تراکتورسازی جایی است که خروج از آن با یک امتیاز هم می‌تواند خاطره خوشی برای هر میهمانی محسوب شود ولی معدود تیم‌هایی را می‌توان یافت که از این ورزشگاه خاطره خوش یا حتی به یاد ماندنی و تاریخی داشته باشد. از بد حادثه تراکتورسازی هم چند هفته‌ای است که به اشکال گوناگون از کسب پیروزی بازمانده و بدون تردید هم این تیم و هم تماشاگران متعصب و پرشورش به چیزی غیر از 3 امتیاز مقابل مهمان امروز و البته قعر جدولی رضایت نخواهد داد. قرمزهای تبریزی با بازگشت کرار جاسم عراقی که هفته گذشته به علت مصدومیت مقابل سپاهان غایب بود، مسلما سر و شکل بهتری در مرکز میدان خواهند داشت تا بتوانند مهاجمان خود را برای فتح دروازه حریف بخوبی تغذیه کنند ولی آنها باید مراقب ضدحملات پیکان هم باشند چون به صورت طبیعی شاگردان علیدوستی در این مسابقه از ابتدا، بنای حمله را نخواهند گذاشت و در شروع کار بیشتر به کنترل حریف و بعد هم به استفاده از ضدحملات متمایل خواهند شد. 3?امتیاز احتمالی این مسابقه می‌تواند حداقل پیکان را از پله آخر جدول رهایی بخشد ولی آیا شاگردان فراز کمالوند چنین اجازه‌ای به مهمانان خود خواهند داد؟

گویا رسیدن به فینال لیگ قهرمانان آسیا اصلا در لیگ داخلی برای ذوب‌آهن خوش‌یمن نبوده است. چون دیگر از آن اقتدار دو هفته پیش آنها در صدر جدول خبری نیست و با کسب تنها یک امتیاز از 2 بازی اخیرشان حالا نفس گرم سرخابی‌های پایتخت و حتی همشهری متمول و زردپوش خود را پشت گردنشان احساس می‌کنند. روی کاغذ، پاس همدان حریفی مناسب برای خروج از این وضعیت می‌نماید چون همدانی‌ها 5 بازی متوالی است که در لیگ در حسرت پیروزی مانده‌اند و از این 5 مسابقه تنها 2 امتیاز نصیب شاگردان علی‌اصغر مدیرروستا شده است. آنها حتی در جام حذفی هم با شکست سنگین خانگی مقابل استقلال از گردونه رقابت‌ها حذف شدند تا حریف دشواری برای ذوب‌آهن آن هم در اصفهان محسوب نشوند ولی همه این گمانه‌زنی‌ها در شرایطی است که پاسی‌ها بخواهند همین کیفیت نامطلوب هفته‌های اخیر را حفظ کنند وگرنه اگر آنها تصمیم بگیرند که به روزهای خوب اول فصل برگردند تا بتوانند جایگاه تضعیف شده مدیرروستا را روی نیمکت خود دوباره مستحکم کنند، کار برای تیم میزبان سخت خواهد شد. ذوب‌آهنی‌ها به هر شکل ممکن باید از حال و هوای رسیدن به فینال لیگ قهرمانان آسیا خارج شوند و فعلا به فکر لیگ باشند؛ چون در صورت بازگشت به جاده موفقیت در لیگ داخلی است که آنها می‌توانند خود را با روحیه‌ای خوب به توکیو برسانند و در مقابل سئونگنام کره جنوبی قدرت‌نمایی کنند. ذوب‌آهن ابزار این کار را دارد و باید برنامه‌اش را هم داشته باشد.

هرچند صنعت نفت این روزها به هیچ میزبانی نه نمی‌گوید و مثل آب خوردن تمام امتیازات بیرون از خانه را تقدیم حریفان می‌کند؛ ولی طلایی‌پوشان آبادانی در خانه وضعیت کاملا متفاوتی دارند. آنها از 6 بازی خانگی خود 13 امتیاز ارزشمند کسب کرده‌اند و در حضور تماشاگران پرشور و انبوه خود حاضر نیستند از هیچ امتیازی صرف‌نظر کنند. ورزشگاه تختی آبادان برای حضور هر مهمانی مملو از تماشاگران عاشق این شهر می‌شود و حالا که قرار است استقلال گام به شهرشان بگذارد، مسلما علاقه‌مندان نفت به جبران محرومیت خود مقابل دیگر تیم پرطرفدار تهرانی یعنی پرسپولیس، این بار حسابی برای برزیل خود سنگ‌تمام خواهند گذاشت. البته استقلال هم این روزها وضعیت ایده‌آلی دارد.

شاگردان مظلومی پس از برد شهرآورد و عبور بدون باخت از ایستگاه تبریز‌ی‌ها، هفته گذشته ترمز راه‌‌آهن را بعد از 5 بازی بدون باخت کشیدند و حالا هم آماده‌اند تا با کسب تمام امتیازات ممکن در آبادان اگر هم نتوانند به صدر جدول برسند، لااقل جایگاه دومی خود را حفظ کنند، چون می‌دانند که احتمال سقوط به رده سوم حتی با یک مساوی هم وجود دارد. آلفردو کالسیمیرو پرتغالی برای این مسابقه باید هم پوشش فضای پشت خط دفاعی را مدنظر داشته باشد و هم فکری به حال ضربات ایستگاهی استقلال بکند، چون آبی‌ها در بهره‌برداری از این دو شیوه برای گلزنی تبحر دارند؛ ولی خط دفاعی استقلال هم باید به این مورد توجه داشته باشد که همه سوتی‌های آنها و فرصت‌هایی که تقدیم حریفان می‌کنند، قرار نیست توسط دروازه‌بانان این تیم رفع و رجوع شود.

تیم پرفراز و نشیب سایپا فردا پذیرای تیمی است که درست وضعیتی برعکس با خودش دارد و حداقل در جاده نباختن ثابت‌قدم و استوار است. سایپا که روزی با 5 گل استیل‌آذین را در هم می‌کوبد و در روزهای بعد مقابل فولاد و نفت تساوی‌های 5 ـ 5 و صفر ـ صفر را برجای می‌گذارد، فردا میزبان مس کرمان است، تیمی که لیگ را با 3 باخت پیاپی شروع کرد و همه دم از برکناری مرفاوی می‌زدند ولی همین نارنجی‌پوشان پس از گذر از بحران اولیه، 10 بازی پشت سر هم بدون باخت را پشت‌سر گذاشته و آن‌قدر خوب نتیجه گرفتند که خود را به رده پنجم جدول رده‌بندی رسانده و حتی امیدوارند با هماهنگی بیشتر و رسیدن مصدومانش در پایان فصل سهمیه لیگ قهرمانان آسیا را کسب کنند. سایپا به رغم تزلزل‌ها و نوسان‌های زیادش از این هفته 2 بازیکن کلیدی خود یعنی کریم انصاری‌فر و علی زینالی را هم به خاطر همراهی تیم امید در بازی‌های آسیایی گوانگجو به همراه نخواهد داشت و این می‌تواند برای مس که محروم و مصدوم‌های نسبتا زیادی دارد یک خبر امیدوارکننده باشد. مس این روزها با هنرنمایی ادینیو لوسیانو که خود را به صدر جدول گلزنان لیگ هم رسانده برای هر حریفی یک خطر تمام‌عیار محسوب می‌شود ولی باید دید در غیاب انصاری‌فر 9 گله چه کسی جور او را در خط حمله سایپا خواهد کشید؟ به هر حال سایپا با 15 امتیاز در رده سیزدهم جدول حال و روز خوشی ندارد و برای رهایی از این وضعیت، بشدت به 3 امتیاز این مسابقه نیازمند است. ولی آیا مهمان کرمانی چنین اجازه‌ای را خواهد داد؟

بعد از پاره شدن نوار موفقیت‌های راه‌آهن و شکست این تیم مقابل استقلال، فردا فرصت مناسبی است تا بار دیگر این تیم به جاده پیروزی برگردد، چون حریف مقابل یعنی استیل آذین در حال حاضر در بدترین وضعیت ممکن قرار دارد. شاگردان افشین پیروانی در 3 مسابقه‌ای که او هدایت تیم را برعهده داشته، فقط یک تساوی مقابل شاهین گرفته‌اند و با دو شکست نسبتا سنگین مقابل پرسپولیس و بسیار سنگین برابر سایپا اصلا اوضاع مناسبی ندارند. تیمی که قبل از شروع فصل با خریدهای گران‌قیمت و پر سر و صدایش لقب کهکشانی‌ها را به خود اختصاص داد و جزو شانس‌های مسلم کسب عنوان قهرمانی به حساب می‌آمد، هم‌اکنون در رده شانزدهم جدول و در منطقه خطر ایستاده و تمام دوستداران انگشت‌شمارش را نگران کرده است. وضعیت فعلی استیل‌آذین و به خصوص خط دفاع آشفته‌اش می‌تواند فرصت مناسبی برای شاگردان تارتار باشد تا خاطره باخت به استقلال را فراموش کنند و دوباره به مسیر پیروزی و امتیازگیری برگردند، هر چند مربی جوان راه‌آهن باید مراقب تک‌ستاره‌های پرتعداد حریف باشد. استیل‌آذین به حد وفور مهره اسمی و تاثیرگذار دارد و اگر این نفرات تصمیم بگیرند، پوست انداخته و برای موفقیت تیم دست به دست هم بدهند، شاید اوضاع برای راه‌آهن به شدت خراب شود. البته استیل‌آذین هنوز از حضور اشجاری و معدنچی محروم است و شاید مهدوی‌کیا هم‌چنین وضعیتی داشته باشد ولی در نقطه مقابل کاظمی، کریمی،‌ زندی، زنیدپور، غلامی، اکبرپور و ... برای تغییر سرنوشت هر مسابقه‌ای در شرایط خوب خود کفایت می‌کنند.

پس از شروع خوب حمید درخشان و متوقف کردن ذوب‌آهن صدر جدولی، تبریزی‌ها امید زیادی به تیم دوم شهرشان بسته‌اند تا بتوانند خیلی زود از وضعیت نامطلوب خود در انتهای جدول رده‌بندی خلاص شود. فعلا بیشترین توجه به کاپیتان اسبق پرسپولیس و تیم ملی است تا ناجی قرمزهای دیار ستارخان شود. در نقطه مقابل حمید استیلی هم وضعیت جالبی روی نیمکت شاهین بوشهر ندارد. به واقع آنهایی که بازی‌های شاهین را پیگیری کرده‌اند، می‌توانند شهادت دهند که این تیم سفیدپوش جنوبی در بسیاری از مواقع به مفهوم واقعی کلمه بدشانس بوده و مسابقاتی را واگذار کرده یا به تساوی رضایت داده که در شرایط طبیعی باید با اختلاف گل بالا در آنها پیروز می‌شده است، ولی بدشانسی و ضعف مهاجمان این تیم در زدن ضربات آخر باعث شده که شاهین کمترین استفاده ممکن را از موقعیت‌هایش داشته باشد و به مکان پانزدهم جدول رده‌بندی سقوط کند. همین مساله هم باعث نارضایتی تماشاگران بوشهری و اختلافات برخی از آنها با حمید استیلی شده است. حالا استیلی که در سال‌های ابتدایی بزرگی‌اش در فوتبال ایرانی هم در پرسپولیس و هم در تیم ملی همبازی درخشان بوده، باید مقابل هم‌تیمی باسابقه‌تر خود که دست بر قضا او هم نیاز مبرمی به امتیاز دارد، کشتی نسبتا طوفان‌زده شاهین را به ساحل آرامش برساند. کاری که روی کاغذ نباید چندان مشکل باشد ولی با تحولی که در شهرداری رخ داده، خیلی هم راحت به نظر نمی‌رسد.

بی‌تردید نفت تهران یکی از خسته‌کننده‌ترین تیم‌های لیگ دهم است. تیمی که به خاطر عملکرد خوب خط دفاعی و ناتوانی مهاجمانش کمترین گل رد و بدل شده در بازی‌های یک تیم لیگی را به ثبت رسانده است و از بابت تساوی‌های پرتعداد سرآمد تمام تیم‌ها محسوب می‌شود، حالا این تیم قرار است مقابل پرسپولیسی قرار بگیرد که بعد از ناکامی در شهرآورد، دوباره به مسیر موفقیت برگشته و هر 3 حریف خود در جام حذفی و لیگ را از پیش‌رو برداشته است. به واقع مشکل اصلی تیم علی دایی که خودش هم در کنفرانس مطبوعاتی بعد از بازی با استیل‌آذین اشاره غیرمستقیمی به آن داشت نوسان این تیم است چرا که بعد از نمایش درخشان مقابل ذوب‌آهن، این تیم هفته گذشته یک نیمه مقابل استیل‌آذین فقط نام پرسپولیس را به یدک می‌کشید و نیمه دوم هم روی اشتباهات حریف در یک سوم دفاعی به 2 گل پیروزی‌بخش خود رسید. پرسپولیس امروز خطرناک‌ترین مهاجم خود یعنی غلامرضا رضایی را به همراه دفاع چپ فیکس این روزهایش یعنی حمیدرضا علی عسگر به خاطر حضور در تیم امید به همراه ندارد ولی در نقطه مقابل مارسیو خوزه مدافع برزیلی و شوتزن نفت که ضربات ایستگاهی مهلکی هم می‌زند به علت 3 اخطاره بودن در زمین حضور نخواهد داشت تا حداقل خیال دایی از این بابت راحت باشد. به‌رغم حضور در رتبه سوم جدول، پرسپولیس به خاطر فاصله یک امتیازی با صدر جدول این فرصت را دارد تا در صورت لغزش ذوب‌آهن و استقلال حتی به مکان اول هم صعود کند و مسلما هیچ‌یک از عناصر این مجموعه و حتی طرفداران انبوهش اصلا قبول نخواهند کرد که تیمی به نام نفت تهران مانع تحقق این مهم شود.

آرش رستم‌نمدی/ جام‌جم