گوجه فرنگی سیاسی

ما الکی حرف نمی‌زنیم؛ چون دیپلماسی مشخصی داریم و تا زبان فارسی‌شده‌مان را یک دور کامل شمسی در جهت حرکت عقربه‌های ساعتِ عقل مآل‌اندیش در داخل حفره تاریک دهانمان نچرخانیم، سخنی نمی‌گوییم. حرف که مفت نیست.

آن سنگ است که چون مفت است ، بیخودی به سمت گنجشک بی‌زبان پرتابش می‌کنند که به اصطلاح، خیر سرشان، مسیر آزمون و خطا را طی کرده باشند.

خطاب به امثال حقیر: زبان در دهان ای خردمند چیست؟

پاسخ کوبنده کمترین: کلید درِ گنج صاحب هنر

فلذاست که عزیزان خردمند صاحب هنر، کمتر پیش می‌آید که حرف مفت بزنند؛ مگر این که خواسته باشند مفت حرف بزنند که دندان اسب پیشکشی را نمی‌شمارند. بله، عرض می‌کردیم که بعضی از میوه‌ها در بعضی از کشورها رنگ و بوی سیاسی گرفته‌اند و نمونه تازه‌اش همین کشور مصر که ـ بنا به گفته خبرگزاری «ایرنا» اینا ـ چون به خاطر خشکسالی و آفت‌زدگی، مردمش دچار کمبود گوجه فرنگی شده‌اند؛ این موضوع باعث شده تا بعضی از نامزدهای انتخابات پارلمانی این کشور با توجه به افزایش قیمت گوجه‌فرنگی رب نشده، اقدام به توزیع مفت و مجانی این محصول غذایی در میان مردم کنند و از آن به عنوان ابزار تبلیغاتی برای پیشبرد اهداف سیاسی خود استفاده نمایند. اگرچه برخی مردم از این کار استقبال کرده‌اند و بساط املتشان به راه است؛ اما عده‌ای دیگر که اهل املت نیستند، این عمل را یک رشوه انتخاباتی نام نهاده‌اند.

چند پرسش اساسی: در راستای آنچه که عرض شد و آنچه که به دلایلی عرض نشد، اما در حافظه تاریخی ما اسنادش موجود است؛ چند سوال مهم مطرح است که با احتیاط کامل خدمت شما طرح می‌کنیم:

1ـ مگر سیب زمینی و پرتقال فرهنگی چه بدی داشت که گوجه فرنگی شده باید در مسیر اهداف سیاسی قرار گیرد؟.... آخر، از کی گوجه فرنگی قاطی میوه‌ها شده است که تازه قاطی سیاست هم بشود؟!

2ـ اگر کشور مصری جلوی استفاده سیاسی از گوجه فرنگی را نگیرد، خدای نکرده فردا ممکن است از همین گوجه فرنگی‌های مورد نظر برای پرتاب به سوی سیاست پیشگانی استفاده سیاسی مجدد شود که بیشتر شعارهای انتخابی‌شان کشکی و کتره‌ای از آب در آمده است. بهره‌برداری این شکلی از گوجه فرنگی به عنوان نماد و نشان اعتراض، مسبوق به سابقه است. (در این خصوص، بعدها لنگه کفش هم اختراع و استفاده شد که البته هم گران در می‌آید و هم امکان شناسایی رد پای فرد پرتاب‌کننده هست!)

3ـ صمیمی عرض کنم؛ از آنجا که گوجه فرنگی با نمک شور می‌شه، آیا احتمال شور شدن سیاست هم وجود ندارد؟ فردی که ـ به قول برادر متعهدمان«مختار ثقفی» در مجموعه تلویزیونی «مختارنامه» ـ بر شتر جهل مردم در کشورهای عربی سوار شود و به ضرب گوجه فرنگی و امثالهم رای بیاورد؛ با عنایت به امکان شور شدن گوجه، آیا ممکن نیست که در عالم سیاست شورش را در بیاورد؟.... پلیس ضدشورش، کمک!