حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
چیه هانگ چانگ، یکی از این محققان گفت: در بسیاری از افزارههای الکترونیکی گرمای زیادی تولید میشود که نیاز است سریعا حذف شود. حذف این گرما همیشه یک مشکل بوده است. ایجاد یک روکش نانوساختار روی یک سطح میکروساختار برای انتقال گرما کاربرد بالقوهای دارد و میتواند گرما را موثرتر از هر چیزی که ما تاکنون دیدهایم، انتقال دهد.
برای مثال، انتقال گرما از یک صفحه فلزی به آب بقدری غیرموثر است که برای رساندن دمای آب به دمای جوشش یعنی 100 درجه سانتیگراد، باید دمای صفحه فلزی مجاور آن دمایی در حد 140 درجه سانتیگراد داشته باشد. اما با این روش جدید یعنی ایجاد یک روکش نانوساختار روی سطح انتقالدهنده گرما، حتی اگر دمای صفحه فلزی مجاور فقط 120 درجه سانتیگراد باشد، آب خواهد جوشید.این محققان برای انجام این کار، سطوح انتقالدهنده گرما را با لایه نانوساختاری از اکسید روی روکشدهی میکنند. این نانوروکشدهی منجر به سطحی با نانوبرجستگیهای مختلف، تقریبا شبیه به گلها میشود. این نانوبرجستگیها و نیروهای مویینگی تشکیل حباب را تسریع کرده و سایتهای فعالی برای جوشاندن موثر ایجاد میکنند.
این محققان میگویند که در این آزمایشات آب استفاده شد، اما دیگر مایعات با مشخصههای خنککنندگی مختلف یا حتی بهتر نیز میتوانند استفاده شوند. روکشدهی بسترهای مسی و آلومینیومی با لایه نانوساختاری از اکسید روی ارزان است و میتوان از آن در مقیاسهای بزرگ استفاده کرد.
منبع : physorg
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....