بادرود؛ ‌سرزمین‌ یاقوت سرخ

رئیس مرکز جهادکشاورزی بخش بادرود در این مورد گفت: امسال متأسفانه به علت سرما و یخ‌زدگی سال 1386 میزان برداشت انار به یک سوم رسیده و پیش‌بینی می‌شود از مجموعه 2000 هکتار باغات انار بادرود بالغ بر 15 هزار تن انار برداشت شود که در قیاس با قبل از یخ‌زدگی زمستان 1386 این میزان به 40 هزار تن می‌رسید.

احمدعلی مختاریان‌پور افزود: امسال به خاطر گرمای شدید تابستان گذشته بخش عمده‌ای از انار نادری بادرود غیر قابل صادرات بوده که امیدواریم در سال‌های آینده کیفیت انار بادرود به حد مطلوب برسد.مختاریان‌پور گفت: در سال گذشته نزدیک به یک میلیون نهال درخت انار نادری بادرود از این شهر به شهرهای اطراف جهت گسترش این رقم از میوه بهشتی، خریداری و کاشت شده است.

بخش بادرود از توابع استان اصفهان بعد از کاشان بیشترین سطح زیرکشت انار را در استان داراست که انار نادری بادرود یکی از اقلام پنجگانه انار صادراتی و مرغوب ایران تشخیص داده شده است. برپایی جشنواره ملی انار بادرود در نیمه دوم آبان هرسال رویکردی است از دید مسوولان محلی برای معرفی این محصول شاخص که هرساله با شور و وصف خاصی در این دیار اجرا می‌گردد.

بادرود، یکی از مناطق استان اصفهان است که در خاک حاصلخیز و دشت پهناور آن، انواع فرآورده‌های کشاورزی مناطق گرمسیری و نیمه ‌گرمسیری به عمل می‌آید. در این میان انار بادرود از نظر طراوت، طعم و شادابی در نوع خود کم‌نظیر و از همه مهم‌تر است و به همین دلیل بادرود به لحاظ مرغوبیت و آبدار بودن انار به «سرزمین یاقوت سرخ کویر»، شهرت یافته است.

با شروع فصل پاییز که در گویش محلی به آن «سراسره» می‌گویند، کار برداشت انار به همت کشاورزان و خانواده‌هایشان از ده‌ها هکتار از باغ‌های این دیار آغاز می‌شود، به‌طور متوسط 2000 هکتار از زمین‌های کشاورزی منطقه بادرود به کشت انار اختصاص دارد و در هر هکتار 35 تن محصول برداشت می‌شود. حاصل دسترنج کشاورزان در هر درخت به طور متوسط 35 تا 50 کیلوگرم محصول است. انارهایی به وزن بیش از 1300 گرم نیز از باغ‌های بادرود برداشت شده است. در باغستان‌های انار بادرود، بالغ بر یک میلیون و 200 هزار درخت زیبای انار وجود دارد.

انار بادرود از لحاظ صادرات به 3 دسته تقسیم می‌شود، انار درجه یک که به انار نادری اشتهار دارد و دارای طعم خاص، ماندگاری بیشتر و اوزان میان 300 تا 600 گرم است، در بسته‌های مخصوص و در کارگاه‌های ویژه صادرات، بسته‌بندی شده و به وسیله کامیون‌های مخصوص، راهی کشورهای اروپایی، آسیای جنوب شرقی و حاشیه‌نشینان خلیج‌فارس می‌شود و نزدیک به 60 درصد انار بادرود به عنوان انار درجه یک محسوب می‌شود. انار نادری بادرود، ماندگاری تا 6 ماه پس از برداشت را در انبارهای سنتی منطقه دارد. انار درجه 2 گرچه از طعم مطلوب‌تری برخوردار است، ولی به علت پوست لطیف توان تحمل در سردخانه‌ها را نداشته و غالبا در بازارهای داخلی هوادارانی بی‌شمار دارد. بخشی از انارهای درجه 2 بادرود انار شیرین با پوست سبز مایل به زرد رنگ است و انارهای درجه 3 به مصرف کارخانه‌های آبمیوه‌سازی و تهیه رب، سرکه محلی انار و تهیه ژله انار می‌رسد که کار تهیه رب و سرکه مخصوص انار محلی و سنتی را بیشتر بانوان بادرودی بر عهده دارند که با مشارکت تمام اعضای خانواده به دان کردن و پخت رب خوشمزه انار می‌پردازند.

انار بادرود، ریشه در تاریخ کهن این دیار دارد، به نحوی که آداب و رسوم منطقه و فرهنگ عامیانه مردم به نوعی با نام این میوه بهشتی در آمیخته و مثل‌ها و داستان‌های کهن پیران شهر به نحوی با انار و باغ و برداشت و درخت آن ارتباطی تنگاتنگ دارد، این رویکرد گویای آن است که از دیرباز این محصول یکی از میوه‌های شاخص این منطقه بوده که در این میان برخی از درخت‌های انار با طول عمر 140 سال نیز مشاهده شده است. اجرای گل انار روی فرش‌های دستباف که از عمده‌ترین صنایع دستی منطقه بادرود محسوب می‌شود، گویای ریشه‌دار بودن انار در فرهنگ عامیانه مردمان اصیل این دیار است.