این سلوک هم جسم تو را به مهمانی سرزمین رنگینکمانها خواهد برد و هم قلب و روح تو را.
حالا که از میان میلیونها شیفته و دل شیدایی قرعه به نام تو افتاد و سفر معنوی حج نصیب و روزی تو شد ، تو هم قدردان این نعمت و موهبت الهی باش.
در واقع حالا که سوار هواپیما میشوی، از همه تعلقهای دنیوی دل میبری و جدا میشوی.
از پدر و مادر ، از زن و بچه ، از دوستان و آشنایان ، فامیل و بستگان ، از همهچیز که تا به حال دل به آن سپرده بودی ، از مال و منال ، خانه و کاشانه ، از پست و سمت و مسوولیتی که داری ، فارغالبال میشوی و برای دلباختگی و دلسپردگی و انقطاع به سوی خدا ، به سوی ذات اقدساله و خالق یکتا و بیهمتا سفر میکنی.
جدایی و فراغت برای تو آسایش میآورد، برای ورود به فضایی معنوی.تو مهاجر میشوی و سفر به سوی بیکرانهها را آغاز میکنی. تقرب میجویی. عاشق میشوی.
عشق را تفسیر و این همه در سایه وارستگی و گسستگی از دنیا و متعلقات آن است.
سفر حج تو جوهری دارد و آن ذکر و یاد خداست. با یاد خدا دل آرام میگیرد و در سرزمین وحی برای تو تحولآفرین است.
حج فرصتی است برای ایجاد تحول درونی، مسافر وقتی در دل و جان، اعتقاد و عمل در خلق و خوی خود به این تحول دست یافت، یقین بدارد که در این آزمون هم سربلند خواهد بود.و پایان حج، تولد دوباره تو میشود.
محمد خامهیار