حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
دل بیقرار تو برای زیارت خانه یار، طواف کعبه، سعی بین صفا و مروه، بیتوته در مشعر، عرفات و منا برای زمزمههای عاشقانه، برای مناجات ناب با خدا، برای راز و نیاز با خالق یکتا و بیهمتا، برای یک زیارت، آن هم در کنار مضجع نورانی پیامبر گرامی اسلام(ص) و در کنار بقیع لحظهشماری میکند.
بار و بندیل سفر را بستهای و نسیم الرحیل همه سلولهای وجودی را به سوی جغرافیای عشق فرامیخواند حالا در این چند روز فرصت باقی مانده تا آرزویت رنگ حقیقت بگیرد.
در این فکر باش قبل از سفر با خود خلوت کنی و به فکر فرو روی اگر با خویشان و دوستان حساب و کتابی داری و یا خدایناکرده حقی را از کسی پایمال کردهای، جبران کنی، از دوستان و آشنایان، خویشان و همسایگان، همکاران و همراهان حلالیت بطلبی، خمسی و زکاتی اگر برگردنداری بپردازی.
و اگر در میان خویشان خود مستمندی را میشناسی هر چند اندک با بذل صدقهای از او تفقد کنی و یقیندار که این صدقه تو را بیمه میکند.
هنوز وقت هست تا حق همسایه را ادا کنی و حالا که پس از سالها به زیارت شهر پیامبر میروی، سبکبال باشی و در فضای معنویت لایزال مسجدالحرام و مسجدالنبی و هر جایی که به زیارت میروی وقتی کارنامه زندگیات را مرور میکنی در واقع باب خودشناسی و معرفت نفس را باز میکنی که بخش عمدهای از معرفت نفس مقدمه معرفت خداست «من عرف نفسه فقد عرف ربه».
محمد خامهیار
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....