توسعه ورزش در فضای 18 سانتی

گذشته از سرانه ناچیز ورزش مدارس که معمولا لابه‌لای کمبودهای سرانه دانش‌آموزی تغییر جهت می‌دهد و گاه صرف هزینه‌های جاری مدارس می‌شود، سرانه فضای ورزش مدارس در کشور مدت‌هاست روی 30 سانتی‌متر مانده و از آن بدتر در تهران از 18 سانت فراتر نرفته است. از سوی دیگر ورزش در مدارس دولتی نسبت به مدارس غیردولتی وضع مطلوبی ندارد و میزان توجه به این درس تابع کمک‌های مالی والدین است که به طور طبیعی هرچه به سمت مدارس جنوب شهر می‌رویم و نیز در نقاط روستایی وضعیت کم‌توجهی به ورزش استاندارد در مدارس بیشتر می‌شود.

این درحالی است که سال‌ها احداث زمین یا سالن ورزش در مجاورت مدارس یا استفاده از سالن‌های ورزش سایر سازمان‌ها از برنامه‌های ورزشی وزارت آموزش و پرورش و معاونت عمرانی این وزارتخانه بوده است. اما این وعده که بچه‌ها در زمین ورزش و سالن ورزش کنند هیچ‌گاه محقق نشده است. سال‌هاست با وجودی که وزارت از آموزش شنا و تیراندازی و ژیمناستیک خبر می‌دهد جز چند توپ و راکت و تور وسبد فرسوده وسیله دیگری سهم زنگ ورزش از دارایی مدارس نیست.

آموزش و پرورش تاکنون بارها از افزایش سرانه ورزش خبر داده درحالی که میزان این سرانه تاکنون از 3هزار تومان در سال فراتر نرفته است. به نظر می‌رسد در چنین فضایی که هنوز کمبود 30 هزار مربی ورزش (البته قرار است در سال جدید کمبود نیروهای ورزشی مرتفع شود) و سرانه 18 سانتی‌متری ورزش گریبان ورزش مدارس را گرفته صحبت از آموزش ورزش‌های پرهزینه بی‌فایده باشد. مگر آن‌که توسعه ورزش به صورت متوازن سطوح زیربنایی و روبنایی را توامان در برگیرد.

کتایون مصری ‌‌/‌‌ گروه جامعه