مرگ تدریجی سراب‌ها در کرمانشاه

وی افزود: البته ذکر این نکته ضروری است که بخش قابل توجهی از این سراب‌ها به دلیل صعب‌العبور بودن در دسترس عموم نیست.

نجفی در ادامه به معرفی چند سراب معروف استان کرمانشاه پرداخت و عنوان کرد: از میان مجموعه سراب‌های استان می‌توان به چندین نمونه که دارای اهمیت، قابلیت و ابعاد بزرگ‌تری هستند و هنوز برای التیام بخشیدن به اپیدمی حاکم بر آنها فرصتی کوتاه است، اشاره کرد.

وی افزود: ازجمله آنها می‌توان به سراب نیلوفر، سراب جابری در نزدیکی روانسر، سراب آب گرم در سرپل ذهاب، سراب گیلانغرب، سراب ماران و فش در حواشی کنگاور، سراب صحنه، سراب سنقر، منطقه دالاهو و ریجاب، سراب یاوری، سراب بیستون، سرآبله، خضر زنده، خضر الیاس و آبشارها و حوضچه‌های سنگی منطقه پیران اشاره کرد.

این محقق کرمانشاهی درخصوص پدیده تخریب سراب‌های استان، گفت: تعدادی از مجموعه سراب‌های استان به دلیل کاهش نزولات جوی و مشکلات سال‌های اخیر در حال خشک شدن و بعضا نابود شدن هستند. نقطه عطف این فرسایش را می‌توان در تغییراتی که در منطقه دالاهو و ریجاب که به عنوان یکی از بهترین جاذبه‌های توریستی کشور محسوب می‌شود، مشاهده کرد.

نجفی افزود: نبود هیچ کنترل و نظارتی بر این منطقه زیبا به افزایش تخریب در حاشیه زیبای رودخانه با هدف ایجاد مراکز پرورش ماهی منجر شده است.

نجفی درباره تالاب هشیلان اظهار کرد: تالاب هشیلان که در زمان‌های نه‌چندان دور، آلبوم زیبایی از تنوع گونه‌های جانوری و پوشش گیاهی بود، بشدت بیمار است و درمان‌های مقطعی سال گذشته نتوانسته مرهم مناسبی بر زخم‌های این تالاب بین‌المللی باشد.

وی افزود: عبور جاده شوسه درست از میان این تالاب و حفره و احداث کانال طویل و بلندی برای بهره‌برداری غیرقانونی از آب تالاب جهت کشاورزی که اکنون بلا استفاده به حال خود رها شده، هر بیننده‌ای را متاسف می‌کند.

این محقق کرمانشاهی در ادامه گفت: با نگاه گذرا و قدم زدن در حواشی این تالاب حسرت دیدن لاک‌پشت‌ها، گونه‌های متفاوت مارهای آبی، پرندگان رنگارنگ و نیلگون این تالاب به دلها می‌ماند.

وی خاطرنشان کرد: این سرنوشت حزن‌انگیز آیندگان را از امکان دیدن و آرمیدن و بهره‌برداری گردشگری از این تالاب و سایر سراب‌ها محروم می‌کند.