فاجعه در کنگو

طبق اعلام این سازمان، شورشیان از 30 ژوئیه تا 3 آگوست در شهر لوینگی و روستاهای اطراف آن به 150 زن و پسربچه تجاوز کردند. شورشیان این عمل وحشیانه را در 4 روز اشغال این منطقه مرتکب شدند و نکته جالب اینجاست که صلحبانان سازمان ملل مستقر در اطراف این محل می‌­دانستند که شورشیان، ساکنان این منطقه را محاصره کرده‌­اند. حال نمی‌­توان این سوال را مطرح کرد که ماهیت وجود گروه­­‌های حافظ صلح در مناطقی چون کنگو و رواندا چیست؟

در این میان سازمان ملل و شورای امنیت نیز همچنان با انتقاد و محکوم کردن این تجاوزها، خواستار اقدامات جدی با هدف تکرار نشدن این نوع حوادث هولناک شدند. البته پیش از این سازمان ملل متحد، جمهوری دموکراتیک کنگو را مرکز تجاوز جنسی دنیا توصیف کرده بود.

زیرپا گذاشتن حقوق اولیه افراد و شکنجه، سرکوب و قتل‌عام مردم در کنگو و بسیاری از دیگر کشورهای آفریقایی همسایه آن همچون رواندا و بروندی اکنون یک امر عادی در این منطقه است و نسل‌کشی‌های ناشی از آن با مرگ ده‌ها و بلکه صدها هزار انسان در سال‌های اخیر در تاریخ کمتر سابقه دارد. در چنین شرایطی، باید از سران سازمان ملل پرسید آیا کشوری که سابقه چنین جنایت­ هایی در آن وجود دارد، شایسته آن نیست که مورد نظارت، کنترل و حمایت‌های جدی‌تر قرار گیرد؟!

حسین خلیلی ‌‌/‌‌ گروه بین‌الملل