مسابقه قرآنی سوره کهف 1444

آیات 106ـ‌ 103: در روایات این آیه به منکران ولایت و کسانی که در انجام حج، کوتاهی می‌کنند تفسیر شده است. همان‌گونه که بهره‌مندی‌ها درجاتی دارد، ضرر و زیان نیز دارای مراحل متفاوت است. گاهی معامله بدی است، گاه سود ندارد، گاه خسارت دارد، گاه زیان دارد و گاه خسارت در همه ابعاد است. زیانکاران چند دسته‌اند: گروهی کار نیک نمی‌کنند، گروهی که کار می‌کنند و می‌دانند که کارشان صحیح نیست.

گروهی که برای دنیا کار می‌کنند نه آخرت و گروهی که در زیانند و می‌پندارند که سود می‌برند. پیامبر مأمور بیان سود و زیان واقعی مردم است. پرسش و پاسخ شیوه صحیح آموزش است. واقع نگر باید بود. کفر به خدا، سبب حبط اعمال می‌شود. حق نزد خدا وزن دارد، باطل پوچ و بی‌وزن است.

سرنوشت انسان در گرو اعمال خودش است. سرانجام مسخره کردن آیات و رسولان، دوزخ و قهر خداست.

آیات 109ـ‌ 107: پیامبر«ص»: بهشت صد درجه دارد که بهترین آن فردوس است. ایمان و عمل صالح، شرط دریافت نعمت‌های بهشتی است.

در مسیر تربیت، هشدار کنار بشارت و پاداش در مقابل عذاب لازم است. در این آیه فردوس وسیله پذیرایی از مؤمنان بیان شده است. بهشتیان هرگز آرزوی انتقال از آن را ندارند؛ زیرا بهتر از آنجا با خصوصیات جاودانگی وجود ندارد.

کلمات رب یا وعده‌ها و آفریده‌هاست یا حکمت‌ها و مفاهیم یا وحی و هرچه نشانی از خدا دارد. پس هر ذره و هر اتم و هر سلول، یکی از کلمات رب است. نشانه‌های الهی، بی‌نهایت است و انسان از شمارش آن ناتوان. هر پدیده‌ای نشان و کلمه‌ای از پروردگار است و در مسیر رشد و تربیت انسان.

آیه 110: پیامبر «ص»: اگر تنها آیه آخر سوره کهف بر امت من نازل می‌شد، برای آنان کافی بود. در روایات بسیاری در ذیل این آیه، از اهمیت اخلاص و خطر ریا و شرک خفّی سخن به میان آمده است.

در حدیثی است هر که هنگام خواب این آیه را بخواند، هر ساعتی که بخواهد از خواب بیدار می‌شود.

نباید خود را بیش از آن چه هستیم معرفی کنیم. شرط نبوت، انسان بودن است تا پیامبر در عملی نیز الگوی دیگر انسان‌ها باشد.

رهبران الهی باید جلوی غلو و مبالغه را بگیرند. برای کار خدایی کردن، امید به پاداش کافی است و نیاز به یقین نیست. امید باید دائمی باشد نه لحظه‌ای. امید بدون عمل کارساز نیست. ارزشمندتر از مرگ آن است که انسان آرزوی ملاقات با خدا را داشته باشد. ارزش کارها در سه جهت است: اصل کار، انجام‌دهنده کار، نیت و هدف. این آیه هم توحید در الوهیت را بیان می‌کند و هم توحید در ربوبیت و هم عبادت را. و الحمدلله رب العالمین