حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
روزنامهنگاری پس از اینترنت
بسیاری معتقدند که روزنامهنگاری به روش سنتی سالهاست که به کار خود پایان داده است؛ پایانی که با حضور روزنامهنگاران در فضای سایبر آغاز شد تا عصری از روزنامهنگاری به نام «سایبر ژورنالیسم» جایگزین روشهای سنتی در دریافت، ارسال و نشر خبر شود.
واقعیت این است که ظهور پدیدهای به نام اینترنت بر تمامی حوزههای فعالیت خبرنگاران اعم از روزنامهنگاران و فعالان در خبرگزاریها و گزارشگران صدا و سیما اثر مستقیم و غیرقابلگریزی داشته که این تاثیرات و پیامدهای آن نیازمند بررسی همهجانبه و علمی است.
کتاب روزنامهنگاری پس از اینترنت نوشته یانیک استین فرانسوی با ترجمه مینو خانی که چند روزی است از سوی انتشارات جامجم روانه بازار شده است، نگاه متفاوتی به روزنامهنگاری سایبرژورنالیسم دارد.
در پیشگفتار این کتاب به نکته قابل توجهی در این زمینه اشاره شده است که شنیدن آن خالی از لطف نیست. نگاه مترجم بر این محور استوار است که اینترنت تنها وسیله جدیدی برای انتقال اطلاعات نیست بلکه پایان نوعی از روزنامهنگاری است که تاکنون وجود داشته است.
مطبوعات نیز فصل جدیدی از تاریخ خود را آغاز نکردهاند بلکه تاریخ دیگری تحت نظام اینترنت آغاز شده است. این جملات آغازین کتاب مطبوعات بدون گوتنبرگ است.
برخلاف آنچه تصور میشود این کتاب در سال 2000 و در بحبوحه انقلاب اینترنتی که همه چیز را تحت سیطره خود قرار میدهد ، نگاشته نشده است بلکه در سال 2005 منتشر شده و ثابت میکند عقاید و باورهایی که قدرت اینترنت و تکنولوژی اطلاعاتی تاکید دارد، همچنان پایدارند.
کتاب روزنامهنگاری پس از اینترنت در واقع زاییده رساله دکترایی است که در سال 2006 از سوی یانیک استین در گرنوبل فرانسه دفاع شد.
این کتاب هر چند ناظر به رسانههای فرانسه است اما مطالعه و پژوهش در این حوزههای مشترک را شامل میشود. این کتاب از سوی انتشارات جامجم و در 458 صفحه و با شمارگان 3000 نسخه به چاپ رسیده است.
مهدی نورعلیشاهی
گروه فرهنگ و هنر
گفت و گو
