قرائت متفاوت کلهر از موسیقی ایرانی و شناختش از ریشههای آن باعث شده تا او از یکسو به نوازنده و آهنگساز محبوب سلیقههای گوناگون و متفاوت نسل جدید و قدیم بدل شود و از سوی دیگر در معرض تندترین انتقادات برخی از همکاران سنتگرا و حتی تا حدودی متجدد خود قرار گیرد. با این احوال اما کلهر به دنبال کار خودش است و نه استقبال انبوه از اثری مثل «شب، سکوت، کویر» باعث میشود که به تکرار خود دست بزند و نه نقد سبک کمانچهنوازیاش میتواند باعث تغییر شیوه او شود.
او راه خودش را یافته و همان طور که کمانچه را از سازی فراموش شده به ساز محبوب جوانها تبدیل کرده، بداههنوازی، تکنوازی و دونوازی را هم (به عنوان بخشی از ارکان هویتی موسیقی ایرانی) در پروژههای مختلفی که با نوازندگانی چون شجاعت حسینخانی، اردلان ارزنجان و علیاکبر مرادی داشته به شکلی جدید احیا کرده است.
حضور کلهر در پروژه موسیقی «راه ابریشم» در کنار هنرمندان بزرگ موسیقی شرق به خاطر لحن متمایز سازش و هویت مستقل موسیقیاش به دست آمده، هویتی که در عین شرقی ـ ایرانی بودن جهانی است.
او طی چند شب گذشته به همراه ساز ابداعیاش «شاه کمان» در تالار وحدت به صحنه رفت و هنرنمایی کرد.ساز جدید کلهر (جدا از ایراداتی که برخی از آن گرفتهاند) صدای بم و گیرایی داشت و در برخی لحظهها نیز میتوانست فضای اجرا را با تبدیل شدن به سازی کوبهای به زیبایی عوض کند.
در بخش اول کنسرت، کلهر همان نوازنده و هنرمند همیشگی بود که با سازش یکی میشد و روایتی شنیدنی و دیدنی را بر صحنه خلق میکرد. بخش دوم برنامه که خاص هنرنمایی گروه «همنوازان کلهر» بود، اگرچه از رویکرد همیشگی کلهر فاصله داشت، اما اجرایی بینقص در حوزه موسیقی سنتی ایرانی بود. باید منتظر ماند و دید این هنرمند در ادامه مسیرش چه راهی را انتخاب میکند، آیا او در برخورد با شیوه گذشتگان محافظهکار میشود یا نه همچنان مسیری را که آغاز کرده با قدرت میپیماید؟
محمدرضا رستمی / جام جم
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....