چرا هاشمیان به تیم ملی بر نمی گردد؛

«من به تیم ملی نمی آیم». چند روز مانده به آغاز مسابقات مقدماتی جام جهانی ، امتناع وحید هاشمیان ، مهاجم برجسته ایرانی تیم بوخوم از حضور در تیم ملی را باید بزرگترین معضل این تیم

کد خبر: ۳۴۰۴۲

به حساب آورد.
مشکلی که از مدتها پیش شکل گرفته ؛ ولی با گذشت زمان حادتر و حادتر شده. دلیل شدت گرفتن این مشکل و وخیم شدن آن را باید در 2 عامل جستجو کرد؛ اول نبودن نیروهای موثر و با کارایی بالا و مطمئن برای نوک خط حمله تیم ملی.
در این باره میتوان به این نکته اشاره کرد که بجز علی دایی که طی سالهای اخیر حضوری مستمر در خط تهاجم تیم ملی داشته و با گلزنی هایش برگ برنده تیم به حساب می آمده ، تاکنون هیچ فورواردی به عنوان جایگزین پیدا نشده و کسی نبوده که حتی بتواند به عنوان مکمل دایی از کیفیت لازم و تداوم مطلوب برخوردار باشد؛ اما حالا با بالارفتن سن دایی و پایین آمدن ضریب اطمینان به او ، نگرانی ها در این خط افزایش یافته و همه چشمها به دنبال یک گلزن شش دانگ برای روزهای سخت می گردد.
از سوی دیگر باید به اوجگیری و درخشش وحید هاشمیان در بوندسلیگا اشاره کرد؛ اگر چه او در فصل پیش این مسابقات هم گلزن نشان داده بود، اما به علت لحظات کوتاه حضورش در زمین ، آن هم به عنوان نفر دوم خط آتش تیم و نه نفر اول نتوانست خود را چنان که باید، نشان بدهد؛ اما گلزنی های فوق العاده هاشمیان در نیم فصل اول 2003 - 2004 لیگ آلمان و قرار گرفتن او در میان بهترین گلزنان این لیگ او را بشدت در معرض دید قرار داد.
این اهمیت وقتی بیشتر می شد که می دیدیم هاشمیان با وجود بازی کردن در یک تیم درجه 2 -اگرچه بوخوم امروز با گلزنی های وحید جایی در بالای جدول برای خود دست و پا کرده - توانسته از بسیاری از گلزنان آلمانی و غیرآلمانی لیگ معتبر آلمان بالاتر بایستد و با 11 گل زده امروز مکان سوم جدول گلزنان را به خود اختصاص داده است.
این کیفیت از بازی تا حدی مورد تایید منابع معتبر فوتبال قرار گرفته که او حتی در بررسی عملکرد بازیکنان بوندسلیگا از طرف نشریه آلمانی کیکر، از لحاظ امتیاز جایی بالاتر از آیلتون ، روی ماکای ، الیور کان ، بالاک ، کورانی و بسیاری از چهره های برجسته دیگر قرار می گیرد.
با توجه به تمام این شرایط، طبیعی بود که وحید هاشمیان درهفته های اخیر درمرکز توجه رسانه ها و مردم قرار بگیرد و همه غیبت او در تیم ملی را نقطه ضعف بزرگی برای این تیم تلقی کنند.
اما جدا از تمام تلاشهای تا امروز ناموفقی که برای کشاندن پای وحید هاشمیان صورت گرفته و جدا از انتقادهایی که به او بابت این مقاومت وارد می شود، نکته ای که کمتر به آن پرداخته شده یا دست کم به طور صریح به آن اشاره شده ، دلایل این گلزن حرفه ای برای پاسخ منفی دادن به سرمربیان تیم ملی است.
درواقع وحیدهاشمیان در یکی دو سال گذشته با وجود این که هیچ گاه مثل امروز برای بازگشت تحت فشار قرار نداشته ؛ اما همیشه علنا اعلام کرده که تمایلی برای پیوستن به تیم ملی ندارد و با وضعیت موجود به این تیم برنخواهد گشت.
او همواره در مصاحبه هایش بر این نکته تاکید کرده و بی آن که بخواهد به طور شفاف از دلایلش سخن بگوید، از شرایط نامطلوبی سخن گفته که امکان بازگشت او را منتفی می کند. اگر در زمان مربیان پیشین تیم ملی اصرار چندانی برای بازگشت او به خرج داده نمی شد، از کنار امتناع او هم می شد راحت تر گذشت.
برای مثال در زمان سرمربیگری همایون شاهرخی و در جایی که او استفاده از مهدی مهدوی کیا راهم منوط به تست گرفتن از او در اردوی تیم ملی میدانست (!) بدیهی بود که هاشمیان با توجه به پیشینه دوری اش از تیم ملی رغبتی برای آمدن نشان ندهد؛ اما این که چرا او با وجود ابراز تمایل بسیار برانکو ایوانکوویچ بازهم بر مواضع قبلی خود پافشاری و از پوشیدن تیم ملی احتراز می کند، به همان دلایلی برمی گردد که همچنان ناگفته مانده است.
پس از جلسه برانکو با هاشمیان که اول هفته گذشته برگزار شد و در پایان آن با اعلام بی نتیجه بودن مذاکرات همه چیز به آینده و به نظر فدراسیون فوتبال موکول شد، می شد این را تشخیص داد که مشکل هاشمیان با سرمربیان تیم ملی فراتر از سلیقه آنهاست و به سیاست های فدراسیون فوتبال برمی گردد.
در این جلسه ، از نامه ای صحبت به میان آمد که از سوی فدراسیون فوتبال به فیفا فرستاده شده و به دلیل شرکت نکردن هاشمیان در اردوی تیم ملی برای بازی بااکراین مسابقه ای که پیش از مسابقات آسیایی بوسان برگزار شد از او شکایت شده است.
البته فدراسیون فوتبال در روزهای بعد اعلام کرد که این شکایت ، پس گرفته شده و با وجود گذشت زمان دیگر نمیتواند اهمیتی داشته باشد؛ اما تکرار این نکته از سوی هاشمیان که «شرایط تغییر نکرده است. من قبلا حرفهایم را با مسوولان فدراسیون زده ام و حرف جدیدی نیست.»
مشخص می کند که دلیل اصلی او برای نیامدن حتی شکایت به فیفا نیست. هاشمیان اگرچه در ماههای اخیر کمتر به این نکته اشاره کرده ؛ اما در گذشته بوضوح از نیمکت نشینی اجباری اش در تیم ملی گله داشته و گفته حاضر نیست وضعیتش را در باشگاهش به خطر بیندازد و به تیم ملی بیاید، در حالی که می داند نفرات دیگری فیکس خواهند بود و به او فقط ممکن است برای چند دقیقه بازی برسد.
هاشمیان اگرچه در اظهارات رسمی اش هیچ وقت صحبتی از یک بازیکن مشخص به میان نیاورده ؛ اما در صحبتهای خصوصی اش همیشه از این که چرا بازیکنی هست که باید در هر شرایطی به طور ثابت به میدان برود و دیگران باید پشت خط بنشینند، گله مند بوده است.
با توجه به وضعیت تیم ملی به نظر نمی رسد نظر هاشمیان اشتباه باشد ، چه در زمان سرمربیگری همایون شاهرخی که جمله معروفش «تا وقتی من هستم مهاجم تیم تعویض نمی شود» و چه در زمان برانکو که با سیستم 4 2 3 1 اش تنها از یک مهاجم استفاده می کند و مطمئنا باتوجه به سیاست های حاکم بر تیم ملی آن یک نفر، مهاجم همیشگی تیم ملی است و جایی برای هاشمیان در تیم ملی دیده نمی شود.
اگرچه همچنان این انتظار هواداران احساساتی از هاشمیان که به تیم ملی بیاید و در هر شرایطی در خدمت این تیم باشد، قابل درک است ، اما نمی توان از کنار دلایل منطقی گلزن بوخوم براحتی گذشت.
گلزنی که با تلاش و تمرینات بی وقفه ، خود را به سقف فوتبال حرفه ای جهان نزدیک کرده و آخرین نتیجه بازیهای تماشایی او اصرار اشتوتگارت برای استخدامش است. اشتوتگارتی که این روزها به عنوان بهترین تیم آلمانی حاضر در جام باشگاه های اروپا درخششی خیره کننده داشته است. با توجه به همه آنچه گفته شد و با توجه به حضور ثابت و بدون تغییر یک مهاجم در تیم ملی ، که به نظر می رسد از تفکری برتر از نظرات مربیان تیم ملی ایران حاصل می شود، باید گفت به دیدن هاشمیان در تیم ملی ایران ، نباید خوشبین بود.
تیم ملی برای جام جهانی و البته جام ملتهای آسیا به بهترین گلزن ایرانی فوتبال در دنیا نیازی غیرقابل انکاردارد؛ ولی اگر سیاست همچنان بر این باشد که به خاطر رکوردشکنی یک بازیکن یا به هر دلیل دیگر، مصلحتهایی جدا از موفقیت تیم ملی مد نظر قرار گیرد، نتیجه روشن آن می تواند از دست دادن بازیکنی مانند وحید هاشمیان باشد ، حتی اگر هاشمیان با سعه صدر و خویشتنداری از زبان آوردن عریان دلایل نیامدنش طفره برود واز ایجاد جنجال و حاشیه برای تیم ملی بپرهیزد.
در حالی که می داند پوشیدن پیراهن این تیم تا چه اندازه می تواند برای او افتخار و اعتبار به ارمغان بیاورد.