این تحقیق توسط تیمی به رهبری کارنگر مورگان از دانشگاه کارنگی ملون با هدف ارزیابی میزان اتفاق نظر دانشمندان علوم جوی درباره عدم قطعیت و اطمینان از برخی از پیشبینیهایی که درباره آینده زمین ارائه شده انجام گرفته است.
یکی از سوالها درباره احتمال تغییر حالت بنیانی در سیستم آب و هوایی زمین با پیامدهای جهانی که برای چندین دهه ادامه خواهند داشت، بود. از دانشمندان پرسیده شد آیا معتقدند براساس 3 سناریوی مختلفی که از تغییرات جوی (افزایش بالا یا متوسط یا کم دمای هوای زمین) ارائه شده، چنین تغییر اساسی طی 200 سال آینده رخ خواهد داد؟ سوالی که 13 نفر از 14 دانشمند با آن موافق بودند و احتمال وقوع آن را بالاتر از 50 درصد و 10 نفر احتمال آن را 75 درصد یا بیشتر اعلام کردند.
میلس آلن یکی از محققان تحقیقات آب و هوایی در دانشگاه آکسفورد که در میان دانشمندان مصاحبهشونده قرار داشت معتقد است تغییرات بنیادی در حالت و وضعیت سیستم آب و هوایی دورانی ناشناخته به همراه پیامدهای غیرقابل پیشبینی برای زمین و ساکنانش به وجود خواهد آورد.
تمامی دانشمندان بر سر این موضوع که در قرنهای آینده انسان شاهد چنان افزایش حرارتی خواهد بود که طی 10 هزار سال پیش با آن مواجه نشده است، اتفاق نظر دارند.
افزایش میزان انتشار دیاکسید کربن طی سالهای آینده در تعیین نوع آب و هوایی که 200 سال دیگر منزلگاه بشر خواهد بود از اهمیت ویژهای برخوردار است. انتظار میرود سطوح کنونی دیاکسید کربن که در حدود 380 واحد بر میلیون است در صورتی که اقدامی برای کنترل انتشار گازهای گلخانهای صورت نگیرد به هزار واحد بر میلیون نیز برسد.
براساس گزارش ایندیپندنت، به گفته آلن انسان بخوبی توانایی این را دارد که میزان انتشار دیاکسید کربن را به چنین حدی برساند، در واقع رسیدن به 1000 واحد بر میلیون در سال 2200 در صورتی که تا 20 سال آینده تصمیمهای جدی برای کنترل این روند اتخاذ نشود، تقریبا اجتنابناپذیر است.