حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
علیآبادی: ایران، سازی ناکوک با ورزش جهان میزند
محمد علیآبادی حالا چهرهای شناخته شده در ورزش ایران به حساب میآید، چه به لحاظ کارهای خوب و مثبتی که طی 5، 6 ساله حضورش در ورزش ایران انجام داد و چه به لحاظ ایرادها و ضعفهای مدیریتی که بر کارش وارد بوده است؛ او حالا پختهتر از پیش شده و به نوعی خود را صاحبنظر و کارشناس ورزش میداند، برای همین نیز هست که او امروز دیدگاهی متفاوت با گذشته دارد و تاکید میکند که فدراسیونها همسو با نظام حاکم بر ورزش جهان بایستی زیر نظر کمیته ملی المپیک فعالیت کنند و این کمیته دارای ردیف بودجه خاص از دولت باشد.
علیآبادی دیروز در گفتگویی مفصل با ایسنا، یکراست سراغ موضوعی رفت که طی سالهای گذشته تا به امروز از سوی کارشناسان و اصحاب ورزش روی آن تاکید شده است؛ فدراسیونهای ورزشی باید زیر نظر کمیته ملی المپیک فعالیت کنند؛ موضوعی که حالا رئیس سابق سازمان تربیت بدنی و رئیس فعلی کمیته ملی المپیک نیز با آن همنوایی دارد و تاکید میکند: مشکلی که در ورزش ایران وجود دارد، این است که ما ساز ناسازی نسبت به ورزش جهان میزنیم. در تمام دنیا، مسوولیت فدراسیونها با کمیته ملی المپیک است. این کمیته ملی المپیک است که بر فدراسیونها مدیریت و نظارت و مجامع انتخاباتی را برگزار کرده و بهترینهای ورزشی را انتخاب میکند؛ اما به هر دلیل این مسوولیت در کشور ما در اختیار سازمان تربیت بدنی است و کمیته ملی المپیک ایران به صورت نصف و نیمه بر فدراسیونها نظارت دارد. شاید این یکی از بزرگترین مشکلات ورزشی کشور باشد که باید حل شود تا یک نفر پاسخگوی ورزش قهرمانی باشد.
وی در عین حال این مساله را ناشی از خلأ قانونی ندانسته و اضافه میکند: در ایران چنین رفتاری عرف شده، وگرنه اساسنامه کمیته ملی المپیک همه چیز را روشن کرده است. البته چارچوب اجرایی و تفکر حاکم بر کشور و اصل 44 قانون اساسی میگوید که کارها باید در دست مردم قرار بگیرد. باید در آینده شاهد آن باشیم که فضاهای ورزش از سازمان تربیت بدنی جدا شده و در دسترس فدراسیونها و NGOها قرار بگیرد. اگر قرار است از طرف دولت به ورزش کمک شود، باید این کمک به فدراسیونها و کمیته ملی المپیک (به عنوان حامی فدراسیونها) شود. حالا هم سازمان به فدراسیونها کمک میکند، هم کمیته ملی المپیک. در بخش تشکیلاتی، سازمان رئیس مجمع فدراسیونهاست در حالی که در دنیا ریاست مجامع فدراسیونها با کمیته ملی المپیک است. وقتی کمیته ملی المپیک ـ به عنوان مسوول ورزش قهرمانی کشورـ اختیار نظارت بر فدراسیونها را نداشته باشد، با مشکل مواجه خواهد شد. این یک بحث واضح و شفاف و بزرگترین چالشی است که باید حل شود. امیدوارم مجلس و دولت به صورت جدی وارد کار شوند و جریان ورزش قهرمانی را یکطرفه کنند. نمیشود که هم سازمان پاسخگوی ورزش قهرمانی باشد، هم کمیته ملی المپیک. این یک دوگانگی است.
به عقیده برخی کارشناسان، اظهارات علیآبادی غیرمنطقی نیست و میتوان روی آن تامل نمود. اصولا بایستی با یک کاسه شدن مدیریت ورزش، یک نفر پاسخگوی همه نتایج ورزش از خوب و بدش باشد، نه اینکه در هنگام پیروزیها ورزش صدها مسوول داشته باشد اما در هنگامه شکستها همه به دنبال مقصر جلوه دادن دیگری باشند؛ اما مساله اصلی این است که سازمان تربیت بدنی همیشه نسبت به این مساله واکنش منفی نشان داده و نخواسته است دایره مدیریت و اقتدار خود را محدود ببیند. شاید اگر در همان دورهای که خود علیآبادی در راس سازمان ورزش قرار داشت، چنین پیشنهادی از سوی رضا قراخانلو، رئیس سابق کمیته ملی المپیک مطرح میشد، وی در مقابل آن دست به جبههگیری زده و به نوعی آن را بایکوت میکرد. بنابراین طبق روال پیشین کاملا طبیعی است که علی سعیدلو، رئیس سازمان تربیت بدنی، اظهارات محمد علیآبادی را برنتافته و آن را در جهت مقابله با مدیریت کلان خود در ورزش تعبیر و تفسیر کند.
حجتاله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش
گفت و گو
