با مرگ آقالو احساس تنهایی‌کردم

او متولد 1352 تهران است و تاکنون در بیش از 20 نمایش با عنوان‌هایی چون کارگردان و بازیگر و نمایشنامه‌خوان ظاهر شده است. ازجمله بازی‌های او می‌توان به نمایش‌های «رویای نیمه‌شب تابستان»، «دایره گچی قفقاز»، «ملودی شهر بارانی»، «سه خواهر»، «اعترافاتی درباره زنان»، «رومئو و ژولیت»، «پرتره»، «زیرگذر سقاخانه»، «عشقه»، «تمام صبح‌های زمین» و «شهر شطرنجی» اشاره کرد. محرابی همچنین نمایش‌های «الدوز»، «خاله ایران» و «من حرفی ندارم، دنبالشو نگیر» را کارگردانی کرده است.

این بازیگر تئاتر در بسیاری از آثار تصویری مثل سریال‌های «مرگ تدریجی یک رویا»، «مسافرخانه سعادت» و «آشپزباشی» ایفای نقش کرده است.

ازجمله فعالیت‌های سینمایی محرابی نیز می‌توانیم به فیلم‌های «مردی که گیلاس‌هایش را خورد»، «بی‌خوابی» و فیلم اکران نشده «پاداش» اشاره کرد.

آشا محرابی روز فوت احمد آقالو را یکی از تلخ‌ترین روزهای زندگی خود می‌داند: دوم آذر 87 زمانی که خبر فوت مرحوم آقالو را شنیدم، برایم بسیار سنگین و غیرقابل باور بود.

من در زندگی شخصی و کاری‌ام اتفاقات بد زیادی را پشت سر گذاشته‌ام اما زمانی که این هنرمند ارجمند از میان ما رفت، احساس تنهایی کردم و هنوز هم این حس با من است.

محرابی به پاس زحماتی که احمد آقالو در مدت فعالیت‌های حرفه‌ای‌اش انجام داده است، اسم گروه نمایش‌شان را به نام این هنرمند بزرگ گذاشته است: «او برای من مثل استادی بود که تا زمان زنده بودنش مدام از او یاد می‌گرفتم. ما در خیلی از نمایش‌ها با یکدیگر همکار بودیم، اما می‌توانستیم لحظات خوب بیشتری با هم داشته باشیم و در کنار هم فعالیت‌های هنری بیشتری را به سرانجام برسانیم، ولی متاسفانه این اتفاق زود هنگام این فرصت را به ما نداد.»