طعم توت فرنگی به کام کشاورزان کردستان تلخ می‌‌شود

اما نکته تلخی در کنار این همه زیبایی وجود دارد و آن اجحافی است که بر کشاورزان کردستانی دارنده باغات توت فرنگی روا می‌شود، آن هم تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله جولاندهی دلالان، نبود تشکل یا مجموعه‌های ساماندهی شده برای ایجاد انسجام و هماهنگی در تولید و فروش این محصول که متاسفانه طول نگهداری و ماندگاری آن هم کوتاه و حداکثر 48 ساعت است. در همین ارتباط مهر با بررسی چالش‌های پیش‌روی تولید، عرضه و فروش این محصول، نتیجه گرفته است که بخش زیادی از سود تولید توت فرنگی در کردستان به جیب واسطه‌ها و افراد دلال ریخته می‌شود، آن هم در شرایطی که هیچ محصول کشاورزی در استان به اندازه توت فرنگی در حوزه‌های مختلف از جمله اشتغال و تامین درآمد مردم ساکن در مناطق روستایی این استان موثر نیست.

بهره‌مندی بالغ بر 12 هزار خانوار از محصول توت فرنگی که تقریبا بخش زیادی از جمعیت روستایی استان کردستان را شامل می‌شود و استفاده از درآمد آن برای تامین مخارج زندگی این بخش از مردم استان، هیچ‌گونه عذر و بهانه‌ای را برای مسوولان درخصوص حمایت بیشتر از این محصول باقی نمی‌گذارد و لازم است که در روند فعلی و حاکم بر سیاست‌های سازمان جهاد کشاورزی در این بخش تجدید نظر جدی صورت گیرد.

حسن‌نژاد، رئیس سازمان جهاد کشاورزی در این باره می‌گوید: استان کردستان بیش از 80 درصد از توت فرنگی تولیدی کشور را به خود اختصاص داده و شغل اکثریت قریب به اتفاق روستاییان شهرستان‌های کامیاران و سنندج نیز کشاورزی و برداشت توت فرنگی است.

رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان کردستان می افزاید: بیش از 70 درصد از توت فرنگی تولیدی استان کردستان به صورت تازه خوری در بازار مصرف بویژه تهران و سنندج عرضه می‌شود و 30 درصد نیز به بخش صنایع تبدیلی اختصاص پیدا می‌کند. با این حال، عدم وجود صنایع تبدیلی از یک‌سو و نبود مدیریت هماهنگی و یکپارچه از سوی دیگر برای عرضه توت فرنگی تولیدی استان کردستان به بازار مصرف باعث شده است تا سود اصلی این محصول به جیب افراد دلال و واسطه ریخته شود و کشاورزان نیز به اندک درآمد خود از این محصول دلخوش باشند. بعلاوه طول عمر برداشت توت فرنگی در استان کردستان در مدت زمان 45 روز به پایان می‌رسد و عرضه تمامی این محصول در این زمان اندک به بازار برای مصرف کاری است بیهوده و غیرکارشناسی و اینجاست که جای خالی صنایع تبدیلی و نبود شرایط بسته‌بندی برای نگهداری توت فرنگی استان به چشم می‌خورد.

بعلاوه در حال حاضر هیچ‌گونه تعاونی یا حتی سیستم جامعی که برای عرضه توت فرنگی کردستان به بازار مورد استفاده قرار گیرد، وجود ندارد و این فرصت در اختیار افراد واسطه قرار گرفته تا با چشم طمع و گرفتن پورسانت‌های سرسام‌آور زمینه عرضه و فروش توت فرنگی کردستان را در بازار تهران فراهم کنند. از سوی دیگر فاصله بسیار زیاد استان کردستان با مرکز کشور از یک‌سو و هزینه‌های بیشمار برای حمل و نقل توت فرنگی در کنار بسته‌بندی نامناسب این محصول از جمله مشکلاتی است که در طول چند سال گذشته وجود داشته و تلاش ها برای رفع آن هنوز به نتیجه‌ای در خور توجه نرسیده است.

یکی دیگر از چالش‌های پیش‌روی توت فرنگی‌کاران کردستان به نبود زیرساخت‌های لازم برای حمل و نقل و عرضه توت فرنگی کردستان به بازار مصرف بازمی‌گردد که باعث شده است تا بخش زیادی از درآمد مردم شهرستان‌های سنندج و کامیاران در بخش حمل و نقل و هزینه فروش آن صرف شود و در عمل آنچه برای خانواده‌های توت فرنگی کار باقی می‌ماند به اندازه کار و سختی فعالیتی که انجام می‌دهند، نیست.