پاتو از توی کفشم در بیار!

فرهنگ فارسی معین می‌گوید پا در کفش کسی کردن به معنی «موجب آزار و اذیت کسی شدن» است. توضیحش هم این می‌شود که هر کفشی صاحب خودش را می‌شناسد. هر کفشی برای پایی ساخته شده و گذشت زمان هم اندازه پا و کفش را با هم هماهنگ می‌کند. حالا فکر کنید پایتان را در کفشی کرده‌اید که با آدم دیگری اخت شده و هیچ ربطی به شما ندارد. یا کسی پایش را در کفش شما کرده و دارد فرم پای خودش را به کفش نازنین و یار همراهتان قالب می‌کند. حس خوبی نباید باشد.

این ضرب‌المثلی که کاربرد زیادی در زبان فارسی دارد، برای جوانان موارد استفاده بسیار بیشتری هم دارد. در کار کسی دخالت بی‌جا کردن، از کسی بد گفتن و جلوی فعالیت کسی را گرفتن، همان پا در کفش او کردن است. اگر کسی به شما گفت‌ «ببین جوان، پایت را از کفش من بیرون بیاور» بهتر است به این فکر کنید که کدام یکی از کارهای بالا را در حقش انجام داده‌اید. این‌که در امور دیگران فضولی کنید هم ارتباط داشتن با کفش طرف تعبیر می‌شود. کاری که همه ما به طور ناخودآگاه انجامش می‌دهیم. البته کلمه ناخودآگاه برای شکل خوشبینانه قضیه است، وگرنه خیلی‌ها به شکلی خودخواسته و با غرض و مرض پایشان را در کفش دیگران می‌کنند و تا پایشان را قلم نکرده‌ای آن را بیرون نمی‌‌آورند.

پا در کفش کسی کردن یک مساله کاملا غیراخلاقی است. حتی انسانی هم نیست. یک‌جور حق دیگران را ضایع کردن و به آنها آسیب رساندن است. عادت کنید که صبح‌ها کفش خودتان را پا کنید و به دانشگاه یا سرکار بروید و عصرها هم با همان کفش‌ها به خانه برگردید. کلک نزنید و این اجازه را به خودتان ندهید که گاهی پا را از کفش خودتان دربیاورید و در کفش دیگری وارد کنید. پس پیشنهاد می‌شود پاتون را تو کفش خودتان بکنید.