فیلم‌هایی درباره خرمشهر

مرحله دوم، مقاومت رزمندگان تا آخرین لحظه برای جلوگیری از سقوط خرمشهر است. این مرحله شاید یکی از غم‌انگیزترین و دردناک‌ترین مراحل جنگ باشد. جوانانی که با دست‌های خالی در مقابل دشمن مقاومت کردند و شهید شدند.

مرحله سوم، مرحله پیروزی و بازپس‌گیری خرمشهر است و مرحله چهارم در طول دوران جنگ و پس از آزادی است؛ ‌شهری مخروبه که باید بازسازی می‌شد. در ژانر فیلم‌های مستند جنگی ایران، بدون شک شهید سیدمرتضی آوینی قله‌نشین است. آوینی و همراهانش طی سال‌های 1365 تا 1367 یعنی در عرض 2 سال بیش از 70 برنامه تهیه کردند.

این گروه به مدیریت شهید آوینی تجدید قوا کرد و به طور منسجم در روزهای محاصره وارد خرمشهر شد و قبل از سقوط شهر، فیلمی درباره خرمشهر با عنوان «فتح خون» ساخت.

شهید سیدمرتضی آوینی دراین‌باره گفته است: «وقتی به خرمشهر رسیدیم، هنوز خونین‌شهر نشده بود، شهر هنوز سرپا بود، اگرچه احساس نمی‌شد که این حالت زیاد پردوام باشد و زیاد هم دوام نیاورد. ما به تهران برگشتیم و شبانه‌روز پای میز موویلا کار کردیم تا اولین فیلم مستند جنگی درباره خرمشهر از تلویزیون پخش شد؛ «فتح خون».

هنوز یک هفته‌ای از سقوط خرمشهر نگذشته بود که این گروه مستندساز به سرپرستی سیدمرتضی آوینی برای جستجوی حقیقت، راهی آبادان شدند تا علل سقوط خرمشهر را دریابند که این تلاش منجر به تهیه مجموعه‌ای دیگر با عنوان «حقیقت» شد.

کارگروه جهاد با آغاز عملیات والفجر 8، شکل منسجم‌تری به خود گرفت که اثر ماندگاری را در پی داشت.

این مجموعه اثرگذار و به‌یادماندنی «روایت فتح» نام گرفت و این‌گونه بود که بعد از عملیات والفجر 8 تا پایان جنگ تصویربرداری از سلحشوری رزمندگان دفاع مقدس به طور منظم انجام می‌گرفت و از تلویزیون پخش می‌شد.