هر دو پایم در گچ رفت

ساوه شمشکی بهترین حادثه زندگی‌اش را کسب سهمیه المپیک 2006 می‌داند: در سن 32 سالگی سهمیه المپیک را کسب کردم. در حالی که دو المپیک قبلی در سنین 24 و 28 سالگی نتوانسته بودم انتخاب شوم. به همین خاطر خیلی از این موفقیت لذت بردم. در سال 2006 تنها نماینده ایران در المپیک زمستانی بودم.

او ادامه می‌دهد: المپیک امسال نیز تا هفته آخر من در فهرست 500 اسکی باز برتر دنیا بودم و می‌توانستم در المپیک شرکت کنم. اما در روزهای آخر رتبه‌ام 511 شد و سهمیه را از دست دادم.

اسکی ورزش پر حادثه‌ای است و علی داد ساوه‌شمشکی نیز از این حادثه‌ها در امان نبوده: کفش اسکی را معمولا تنگ انتخاب می‌کنند تا عکس‌العمل با آن سریع‌تر باشد. به‌همین‌خاطر پای اسکی بازها استخوان اضافه می‌آورد. الان من در پایم چهار استخوان اضافه دارم. همه اسکی بازان حرفه‌ای چنین وضعیتی دارند. زانوی بیشتر قهرمان‌ها هم مشکل دارد. یا رباط صلیبی پاره و یا کشیده می‌شود.

ساوه شمشکی ادامه می‌دهد: من یک بار پای چپ و بار دیگر پای راستم توی گچ رفته. یک بار موقع تمرین، پای من رفت لای گیت‌ها، بدنم پیچید، زانویم نپیچید. سال بعد هم پای دیگرم این‌طور شد. این مساله برای اسکی‌بازان عادی است.